Ziemię ogarnęły ciemności. Państwa upadły, szpitale, szkoły i urzędy
stoją puste, nie działają komórki. Za dnia na ulicach rządzą brutalne
gangi, ale kiedy zapada mrok wszyscy wracają do kryjówek, kryjąc się
przed grozą Najeźdźców. Anioły. Niektóre piękne, inne jakby wyjęte z
najgorszych koszmarów, a wszystkie nadludzko potężne. Przez wieki
uważaliśmy je za swoich stróżów, teraz okazały się agresorami siejącymi
śmierć. Dlaczego zstąpiły na ziemię? Z czyjego rozkazu? Jaki mają plan?
Czy ludzie zdołają im się przeciwstawić?
Na początku poznajemy Penryn, młodą nastolatkę, która niesie na sobie brzemię opieki nad niepełnosprawną siostrą i chorą psychicznie matką w czasie apokalipsy. Już po pierwszych stronach książki bohaterka wydaje się być zdekoncentrowana. Bardzo się denerwuje zwłaszcza gdy spotyka archanioła Rafaela. Rodzina bohaterki obserwuje walkę między dwoma aniołami co prowadzi do zwrócenia na siebie uwagi. W następnych rozdziałach jest ona nieufna względem Rafaela. Miłość Penryn do siostry i matki. Książka jest świetna, dobrze napisana, na początku nudna, ale potem akcja się rozkręca. Zawiera w sobie deszczyk grozy co jest pozytywne. Zakończenie szybko się czyta, ale jest troszkę szokujące. Nie zaspojleruję Wam, bo tę książkę każdy powinien przeczytać. Mam nadzieję, że się Wam spodoba. A jakie jest Wasze zdanie na jej temat?
~Koniowata
niedziela, 19 lipca 2015
piątek, 17 lipca 2015
Książę & Gwardzista.
"Książę" pokazuje wydarzenia sprzed eliminacji i pozwala czytelnikowi
śledzić młodego władcę od pierwszego dnia ich rozpoczęcia. W drugiej z
opowieści przekonamy się, jak płynęło życie Aspena w pałacowych
komnatach- i ujrzymy prawdę o świecie gwardzistów, której nigdy nie
pozna America...
Czołówka listy bestsellerów The New York Timesa!
Czołówka listy bestsellerów The New York Timesa!
Pierwsza część książki "Książę" :
Poznajemy historię dzień przed Eliminacjami, przyszłego władcy Illei. Maxon wydaje mi się taki... mocno zdenerwowany. Poznajemy jego pierwszą miłość. Nawet w zagrożeniu utarty Daphne zachowywał etykietę dworską. A jakie jest Wasze zdanie na temat Maxona?
Druga część książki "Gwardzista":
Tutaj America jest już w pałacu. Aspen dalej żywi do niej miłosne uczucie. Jest to namacalne, że on ją kocha. Ale jednak za nim nie przepadam.
Cała książka, jest spójna, obie części mają swój urok, ale nie zachwycają. Ogólnie to nie jest zbyt ciekawa. Można odnieść wrażenie, że p. Kiera Cass napisała ją dla pieniędzy. Na końcu książki jest zamieszczony wywiad z autorką, drzewo genealogiczne rodziny Singerów, Schreave oraz Illei. Pełna lista wybranych dziewcząt, lista klas oraz oficjalne playlisty. Jakie jest Wasze zdanie na tenat tej książki?
~Koniowata
środa, 15 lipca 2015
Zniszcz ten dziennik.
Światowy bestseller, którego nakład przekroczył już ponad 2 mln
egzemplarzy! To książka inna niż wszystkie, które dotąd widzieliście. To
dziennik który pozwala przekształcić destrukcję w kreację, uruchomić
wyobraźnię i wyrazić swoje emocje! Wykorzystując pomysłowo, lecz
osobliwie zilustrowane szablony, uznana artystka Keri Smith zachęca do
dokonywania aktów destrukcji i eksperymentów w dzienniku, aby rozbudzić
prawdziwy proces tworzenia. Ideą dziennika jest jego kreatywne
„zniszczenie”, „pobrudzenie”, „postarzenie” poprzez dowolną, bardzo
osobistą, czasem abstrakcyjną, ale zawsze twórczą interpretację zadań
zaproponowanych na jego stronach.
Polecenia te mogą wydawać się niekonwencjonalne: dziurawienie stron, malowanie dłońmi, zalewanie kawą, zgniatanie kartek czy zabranie dziennika pod prysznic - nie należy jednak rozumieć ich zbyt dosłownie ale jedynie jako podpowiedzi mające na celu wykorzystanie własnej wyobraźni do różnych form artystycznego wyżycia się i utrwalenia swoich stanów ducha, wrażeń i obserwacji z otaczającego świata. Każdy dziennik jest niepowtarzalnym dziełem jego twórcy oddając jego osobowość i postrzeganie rzeczywistości. Spal go! Zniszcz go! Daj kotu do kuwety! To jest pora na pozbycie się negatywnych emocji! Na co czekasz? Nie ma czasu, trzeba go zniszczyć! Keri Smith otworzyła nowy świat książek. Pokazuje, że nie muszą być nudne i zapełnione słowami. To miała być książka dla dzieci, a stała się dla młodzieży. Tu nie ma co się rozpisywać. Więc zachęcam Was do jak najszybszego kupienia i niszczenia :)
~Koniowata
Polecenia te mogą wydawać się niekonwencjonalne: dziurawienie stron, malowanie dłońmi, zalewanie kawą, zgniatanie kartek czy zabranie dziennika pod prysznic - nie należy jednak rozumieć ich zbyt dosłownie ale jedynie jako podpowiedzi mające na celu wykorzystanie własnej wyobraźni do różnych form artystycznego wyżycia się i utrwalenia swoich stanów ducha, wrażeń i obserwacji z otaczającego świata. Każdy dziennik jest niepowtarzalnym dziełem jego twórcy oddając jego osobowość i postrzeganie rzeczywistości. Spal go! Zniszcz go! Daj kotu do kuwety! To jest pora na pozbycie się negatywnych emocji! Na co czekasz? Nie ma czasu, trzeba go zniszczyć! Keri Smith otworzyła nowy świat książek. Pokazuje, że nie muszą być nudne i zapełnione słowami. To miała być książka dla dzieci, a stała się dla młodzieży. Tu nie ma co się rozpisywać. Więc zachęcam Was do jak najszybszego kupienia i niszczenia :)
~Koniowata
wtorek, 14 lipca 2015
Carrie.
Carrie White jest inna niż jej rówieśnicy. Nie chodzi na prywatki, nie
interesują się nią chłopcy, stanowi obiekt kpin i docinków. Matka –
religijna fanatyczka – za wszelką cenę usiłuje uchronić ją przed
grzechem. Pewnego razu Carrie się jednak buntuje i idzie na szkolny bal.
Gdy tam pada ofiarą okrutnego żartu, rozpętuje się piekło... dziewczyna
jest telekinetką o olbrzymiej mocy, której postanawia użyć, by zemścić
się na prześladowcach. Ci, którzy ją dręczyli, gorzko tego pożałują.
Carrieta White jest telekinetyczką (TK). Kolejne dzieło Stephena Kinga. Polowałam na nią długo i nie żałuję! To jest taki bardziej horror jak dla mnie. Jej matka jest "zapaloną" chrześcijanką. Traktuje Carrie jak "diabelskie nasienie". To jest taka bardziej inna sytuacja niż ta, którą do tej pory znałam. Odnoszę wrażenie, że nie jest napisana na przykładzie innej książki. Ona przesiąkuje oryginalnością. Dzisiaj krótko i na temat bo nie mam czasu pisać.
~Koniowata
Carrieta White jest telekinetyczką (TK). Kolejne dzieło Stephena Kinga. Polowałam na nią długo i nie żałuję! To jest taki bardziej horror jak dla mnie. Jej matka jest "zapaloną" chrześcijanką. Traktuje Carrie jak "diabelskie nasienie". To jest taka bardziej inna sytuacja niż ta, którą do tej pory znałam. Odnoszę wrażenie, że nie jest napisana na przykładzie innej książki. Ona przesiąkuje oryginalnością. Dzisiaj krótko i na temat bo nie mam czasu pisać.
~Koniowata
poniedziałek, 13 lipca 2015
Szeptem
Czasem zdarza się miłość nie z tego świata. Naprawdę nie z tego świata…
Patch jest tajemniczy i zabójczo przystojny. Nic dziwnego, że szesnastoletnia Nora uległa jego urokowi. Niemal natychmiast w jej życiu zaczęły dziać się rzeczy, których nie da się wytłumaczyć. Chyba że…
Chyba że ktoś wie, że znalazł się w samym środku bitwy. Bitwy, którą od wieków toczą Upadli z Nieśmiertelnymi. O Twoje życie.
Ale cicho sza… Są tajemnice, o których mówi się tylko szeptem.
Książka jest genialna. Autorka miała wspaniały pomysł. Jednak słowa takie jak chewasz czy upadłe anioły nie przydadzą się (niestety) w szkole. Akcja jest dobrze rozwinięta, ciekawie napisana. W formie pamiętnika - czyli mojej ulubionej. W 2 dani 15 rozdziałów? To się jeszcze u mnie nie zdarzyło. To pokazuje, że naprawdę potrafi wciągnąć w ten zaczarowany świat. Poznając świat Nory byłam coraz bardziej zdziwiona, że taka książka w życiu mi do rąk nie wpadła. Bohaterka wiodła niebezpieczne życie od czasu pojawienia się tajemniczego Patcha i Elliota oraz Jamesa. James wydawał się szczególnie zamknięty w sobie, a Elliot zbyt natarczywy względem Nory. Vee była zbyt chętna do wszystkiego. Książka mnie najbardziej zdziwiła jak się cała piątka włamała do szkoły i się bawili w chowanego. Ale jak ją poznacie to będziecie wiedzieć dlaczego.
~Koniowata
Patch jest tajemniczy i zabójczo przystojny. Nic dziwnego, że szesnastoletnia Nora uległa jego urokowi. Niemal natychmiast w jej życiu zaczęły dziać się rzeczy, których nie da się wytłumaczyć. Chyba że…
Chyba że ktoś wie, że znalazł się w samym środku bitwy. Bitwy, którą od wieków toczą Upadli z Nieśmiertelnymi. O Twoje życie.
Ale cicho sza… Są tajemnice, o których mówi się tylko szeptem.
Książka jest genialna. Autorka miała wspaniały pomysł. Jednak słowa takie jak chewasz czy upadłe anioły nie przydadzą się (niestety) w szkole. Akcja jest dobrze rozwinięta, ciekawie napisana. W formie pamiętnika - czyli mojej ulubionej. W 2 dani 15 rozdziałów? To się jeszcze u mnie nie zdarzyło. To pokazuje, że naprawdę potrafi wciągnąć w ten zaczarowany świat. Poznając świat Nory byłam coraz bardziej zdziwiona, że taka książka w życiu mi do rąk nie wpadła. Bohaterka wiodła niebezpieczne życie od czasu pojawienia się tajemniczego Patcha i Elliota oraz Jamesa. James wydawał się szczególnie zamknięty w sobie, a Elliot zbyt natarczywy względem Nory. Vee była zbyt chętna do wszystkiego. Książka mnie najbardziej zdziwiła jak się cała piątka włamała do szkoły i się bawili w chowanego. Ale jak ją poznacie to będziecie wiedzieć dlaczego.
~Koniowata
sobota, 11 lipca 2015
Jutro 3. W objęciach chłodu.
Po powrocie z wakacji Ellie i jej przyjaciele odkrywają, że ich kraj
został zaatakowany przez nieznanego wroga. Początkowo ukrywają się w
Piekle - niedostępnym miejscu w górach, później stają do walki.
Trzecia część rozpoczyna się w momencie, gdy grupa nie może otrząsnąć się z szoku: udało im się przeprowadzić spektakularny atak, ale po powrocie do Piekła odkryli, że jeden z ich przyjaciół zginął. Krąg nieprzyjaciół się zacieśnia. Jedyną nadzieją może być tylko pomoc z zewnątrz.
Książka jest ciekawa. Zaczęłam czytać kolejną część, ale nie jest tak dobra jak ta. Na początku była nudna jak trawa. Czyli bardzo. Potem było supi. Bardzo supi. Pomagała mi czytać moja kotka Luna. Nie tylko przeszkadzała, ale też odpoczywała przy mnie. To co ona robiła było uspokajające. I kochane. Czytałam wiele książek, ale nie jest tak dobra jak niektóre. Okładka jest nawet ładna. Ale nie zachwycająca. Taka w miarę. Słowa są w sam raz, którymi autor chce przekazać treść dla młodzieży. Słownictwo ładnie ubrane w wydarzenia bohaterów. Ciekawa, ale szału nie ma. No cóż - takie życie.
~Koniowata
Trzecia część rozpoczyna się w momencie, gdy grupa nie może otrząsnąć się z szoku: udało im się przeprowadzić spektakularny atak, ale po powrocie do Piekła odkryli, że jeden z ich przyjaciół zginął. Krąg nieprzyjaciół się zacieśnia. Jedyną nadzieją może być tylko pomoc z zewnątrz.
Książka jest ciekawa. Zaczęłam czytać kolejną część, ale nie jest tak dobra jak ta. Na początku była nudna jak trawa. Czyli bardzo. Potem było supi. Bardzo supi. Pomagała mi czytać moja kotka Luna. Nie tylko przeszkadzała, ale też odpoczywała przy mnie. To co ona robiła było uspokajające. I kochane. Czytałam wiele książek, ale nie jest tak dobra jak niektóre. Okładka jest nawet ładna. Ale nie zachwycająca. Taka w miarę. Słowa są w sam raz, którymi autor chce przekazać treść dla młodzieży. Słownictwo ładnie ubrane w wydarzenia bohaterów. Ciekawa, ale szału nie ma. No cóż - takie życie.
~Koniowata
czwartek, 2 lipca 2015
Czerwona królowa.
– Mare Molly Barrow, urodzona siedemnastego listopada 302 roku Nowej
Ery, córka Daniela i Ruth Barrowów – recytuje z pamięci Tyberiasz,
streszczając moje życie. – Nie masz zawodu i w dniu następnych urodzin
masz wstąpić do wojska. Chodzisz do szkoły nieregularnie, osiągasz słabe
wyniki i masz na swoim koncie wykroczenia, za które w większości miast
trafiłabyś do więzienia. Kradzieże, przemyt, stawianie oporu podczas
aresztowania to zaledwie początek listy. Ogólnie rzecz biorąc, jesteś
biedna, nieokrzesana, niemoralna, mało inteligentna, zgorzkniała, uparta
i przynosisz hańbę swojej wiosce i królestwu. […]
Mare jest naiwna. Ale miała szczęście, że poznała Cala, a on dał jej pracę. To książka na zadanie 1 z BookAthonu. Ciężko się ją czytało. Biłam się z nią 3 miesiące + 3 dni. Jest w miarę oryginalna, to fakt, ale są podobne wątki z "Igrzysk Śmierci","Rywalki","Harry Potter". Nie zachwyciła mnie, nie zostałam w tamtym świecie choć dzisiaj ją skończyłam. Ta "dobra książka" wcale nie jest taka dobra. Nie miałam po niej kaca książkowego. Już po 227 stronach jest nudna. Znudziła mi się. BARDZO mi się znudziła. Dzisiaj też nie mam czasu za bardzo pisać. Także to tyle.
~Koniowata
Mare jest naiwna. Ale miała szczęście, że poznała Cala, a on dał jej pracę. To książka na zadanie 1 z BookAthonu. Ciężko się ją czytało. Biłam się z nią 3 miesiące + 3 dni. Jest w miarę oryginalna, to fakt, ale są podobne wątki z "Igrzysk Śmierci","Rywalki","Harry Potter". Nie zachwyciła mnie, nie zostałam w tamtym świecie choć dzisiaj ją skończyłam. Ta "dobra książka" wcale nie jest taka dobra. Nie miałam po niej kaca książkowego. Już po 227 stronach jest nudna. Znudziła mi się. BARDZO mi się znudziła. Dzisiaj też nie mam czasu za bardzo pisać. Także to tyle.
~Koniowata
Subskrybuj:
Posty (Atom)






