piątek, 19 sierpnia 2016

Tajemnica straszliwej bestii.

Oryginalny tytuł: The Hound of The Baskervilles
Część: Tom 3. Cykl Sherlock Holmes
Data wydania oryginału: 1901 (w gazecie jako komiks), 1902 (jako książka)
Data wydania w Polsce: 1958 (data przybliżona)
 Ilość stron: 240 (zależne od wydania)
Wydawnictwo: Kilka wydawnictw (Iskry, Algo, Promatek, MG)

Prześladowany przez diabelskiego potwora, Sir Henry Baskerville zwraca się o pomoc do jedynej mogącej go ocalić mocy- Sherlocka Holmesa! Legendarny Pies Gończy wychodzi na łowy na wrzosowisko, zabijając członków rodu Baskerville. Nikomu do tej pory nie udało się przezwyciężyć fatum. Czy słynny detektyw odkryje prawdę o potworze i przełamie rodzinną klątwę?   To była pierwsza książka jaką przeczytałam z serii Sherlocka Holmesa. Na początku byłam do niej negatywnie nastawiona, jednak, gdy coraz bardziej zagłębiałam się w tej lekturze, rosło moje zdziwienie, że ta książka okazuje się być tak wspaniała! Gdyby nie szkoła, nie przeczytałabym tej pozycji. Pierwszy raz to napiszę i pewnie ostatni, ale... Dziękuję Ci szkoło!

Sherlock Holmes i doktor Watson szukają sprawców zabójstw w rodzie Baskervillów. Tropią straszliwą bestię i zimnego mordercę, narażając się na mrożące krew w żyłach niebezpieczeństwa na bagnach Grimpen Mire w oparach gęstej angielskiej mgły. Wielu podejrzanych, zwroty akcji i nieoczekiwany finał. 

 Akcja toczy się gładko i płynnie. Cud miód malina. Przyjemność czytania jest zapewniona. Mimo iż to kryminał, a ja ich zbytnio nie lubię, ta książka mi się spodobała. Tak bardzo spodobała. Z każdą kolejną stroną chciałam z detektywem i jego wspólnikiem rozwiązywać kolejne zagadki i tajemnice. Cała akcja jest niesamowicie ciekawie przedstawiona.
Głównym elementem są dialogi. Nie ma niepotrzebnego wtrącania, przedłużania akcji przez kolejne kilka stron. Nie ma w tym lania wody. Akcja dzieje się szybko. Czuć w tej książce, że autorem jest mężczyzna. Jest w niej wszystko poukładane.
Ale jednak ze wstydem przyznaję się że to jest moje pierwsze spotkanie z Sherlockiem Holmesem. I mam nadzieję, że nie jedyne i będzie ich więcej.


sobota, 30 stycznia 2016

Spalić most! Nawet za cenę życia...

     Oryginalny tytuł: Ranger's Apprentice.  The Burning Bridge
      Część: Tom 2.
      Data wydania oryginału: 1 listopada 2004
      Data wydania w Polsce:  22 kwietnia 2009
      Ilość stron: 302
     Wydawnictwo: Jaguar

Drugi tom bestsellerowej serii Johna Flanagana o Zwiadowcach - kontynuacja losów Willa i jego przyjaciół.
Królestwo Araluenu przygotowuje się do wojny z okrutnym baronem Morgarathem. Will, zwiadowca Gilan oraz Horacy otrzymują ważne zadanie - wyprawiają się do sąsiadującej z Araluenem Celtii, by wezwać jej władcę na pomoc w walce z najeźdźcą.


Och <3 <3 <3 Kocham <3 <3 <3 
Więc od czego by tu zacząć...
Jest to drugi tom serii Johna Flanagana. Tak bardzo przeze mnie upragnionej. <3 <3 <3 Kocham <3 <3 <3


Mniej więcej mamy styczność z Willem, który wykonuje zadanie z Horace (jak się odmienia to imię? Ktoś? Coś?). Z tego co wiemy chłopcy za sobą nie przepadali, ale w tym tomie autor zapewne stwierdził, że się zaprzyjaźnią. No cóż... Nie mnie oceniać.
Druga część przygód Willa i Halta. Czy jest dobra?  Owszem. Jest dobra. Znakomita. Wspaniała!


Gdy docierają na miejsce, ich oczom ukazuje się przerażający widok - wioski Celtii są opustoszałe, wiatr hula po zniszczonych zabudowaniach, na gościńcach zaś królują bandyci. Od wyczerpanej, niemal umierającej z głodu dziewczyny, bohaterowie dowiadują się, że Morgarath uprzedził ich zamiary - zaatakował Celtię, porwał górników, a króla i jego ludzi odrzucił daleko na południe... Gdy Gilan wyrusza z wieściami do Araluenu, Will, Horacy i Evanlyn odkrywają, że plan diabolicznego hrabiego jest dalece bardziej wyrafinowany, niż mogliby sądzić.

Nie zabrakło nowych postaci - Evanlyn. Na początku mnie irytowała, nawet denerwowała! Jednak z każdą stroną coraz bardziej ją zaczynałam lubić. Spodobało mi się również, jak Flanagan przedstawił obraz Halta - tym razem nie chłodnego mistrza czeladnika, ale jako uczuciowego mężczyznę, który martwi się o innych. No dobra nie tak bardzo uczuciowego. Ale jednak je ma prawda? Co do Willa - odniosłam wrażenie, że jest nieroztropnym i nierozważnym chłopakiem, który z czasem zapomina o radach i naukach starszych. Jednak go nie znienawidziłam. W tym tomie jest o wiele więcej Horace’a niż w poprzednim oraz mniej Halta, z czego początkowo się nie cieszyłam. Jednak... potem zaczynało mi go brakować. Nie wiem dlaczego, ale odczułam pustkę, gdy było go mniej.

Więc... słowo się rzekło. Koniec recenzji :) Jestem ciekawa na Wasze komentarze w sprawie tej książki :) Jak się Wam podoba i czy bardzo ją polubiliście :) 

Ta książka zalicza się do:
- Więcej niż 300 stron;
- Ma więcej niż 5 części.