piątek, 19 sierpnia 2016

Tajemnica straszliwej bestii.

Oryginalny tytuł: The Hound of The Baskervilles
Część: Tom 3. Cykl Sherlock Holmes
Data wydania oryginału: 1901 (w gazecie jako komiks), 1902 (jako książka)
Data wydania w Polsce: 1958 (data przybliżona)
 Ilość stron: 240 (zależne od wydania)
Wydawnictwo: Kilka wydawnictw (Iskry, Algo, Promatek, MG)

Prześladowany przez diabelskiego potwora, Sir Henry Baskerville zwraca się o pomoc do jedynej mogącej go ocalić mocy- Sherlocka Holmesa! Legendarny Pies Gończy wychodzi na łowy na wrzosowisko, zabijając członków rodu Baskerville. Nikomu do tej pory nie udało się przezwyciężyć fatum. Czy słynny detektyw odkryje prawdę o potworze i przełamie rodzinną klątwę?   To była pierwsza książka jaką przeczytałam z serii Sherlocka Holmesa. Na początku byłam do niej negatywnie nastawiona, jednak, gdy coraz bardziej zagłębiałam się w tej lekturze, rosło moje zdziwienie, że ta książka okazuje się być tak wspaniała! Gdyby nie szkoła, nie przeczytałabym tej pozycji. Pierwszy raz to napiszę i pewnie ostatni, ale... Dziękuję Ci szkoło!

Sherlock Holmes i doktor Watson szukają sprawców zabójstw w rodzie Baskervillów. Tropią straszliwą bestię i zimnego mordercę, narażając się na mrożące krew w żyłach niebezpieczeństwa na bagnach Grimpen Mire w oparach gęstej angielskiej mgły. Wielu podejrzanych, zwroty akcji i nieoczekiwany finał. 

 Akcja toczy się gładko i płynnie. Cud miód malina. Przyjemność czytania jest zapewniona. Mimo iż to kryminał, a ja ich zbytnio nie lubię, ta książka mi się spodobała. Tak bardzo spodobała. Z każdą kolejną stroną chciałam z detektywem i jego wspólnikiem rozwiązywać kolejne zagadki i tajemnice. Cała akcja jest niesamowicie ciekawie przedstawiona.
Głównym elementem są dialogi. Nie ma niepotrzebnego wtrącania, przedłużania akcji przez kolejne kilka stron. Nie ma w tym lania wody. Akcja dzieje się szybko. Czuć w tej książce, że autorem jest mężczyzna. Jest w niej wszystko poukładane.
Ale jednak ze wstydem przyznaję się że to jest moje pierwsze spotkanie z Sherlockiem Holmesem. I mam nadzieję, że nie jedyne i będzie ich więcej.


sobota, 30 stycznia 2016

Spalić most! Nawet za cenę życia...

     Oryginalny tytuł: Ranger's Apprentice.  The Burning Bridge
      Część: Tom 2.
      Data wydania oryginału: 1 listopada 2004
      Data wydania w Polsce:  22 kwietnia 2009
      Ilość stron: 302
     Wydawnictwo: Jaguar

Drugi tom bestsellerowej serii Johna Flanagana o Zwiadowcach - kontynuacja losów Willa i jego przyjaciół.
Królestwo Araluenu przygotowuje się do wojny z okrutnym baronem Morgarathem. Will, zwiadowca Gilan oraz Horacy otrzymują ważne zadanie - wyprawiają się do sąsiadującej z Araluenem Celtii, by wezwać jej władcę na pomoc w walce z najeźdźcą.


Och <3 <3 <3 Kocham <3 <3 <3 
Więc od czego by tu zacząć...
Jest to drugi tom serii Johna Flanagana. Tak bardzo przeze mnie upragnionej. <3 <3 <3 Kocham <3 <3 <3


Mniej więcej mamy styczność z Willem, który wykonuje zadanie z Horace (jak się odmienia to imię? Ktoś? Coś?). Z tego co wiemy chłopcy za sobą nie przepadali, ale w tym tomie autor zapewne stwierdził, że się zaprzyjaźnią. No cóż... Nie mnie oceniać.
Druga część przygód Willa i Halta. Czy jest dobra?  Owszem. Jest dobra. Znakomita. Wspaniała!


Gdy docierają na miejsce, ich oczom ukazuje się przerażający widok - wioski Celtii są opustoszałe, wiatr hula po zniszczonych zabudowaniach, na gościńcach zaś królują bandyci. Od wyczerpanej, niemal umierającej z głodu dziewczyny, bohaterowie dowiadują się, że Morgarath uprzedził ich zamiary - zaatakował Celtię, porwał górników, a króla i jego ludzi odrzucił daleko na południe... Gdy Gilan wyrusza z wieściami do Araluenu, Will, Horacy i Evanlyn odkrywają, że plan diabolicznego hrabiego jest dalece bardziej wyrafinowany, niż mogliby sądzić.

Nie zabrakło nowych postaci - Evanlyn. Na początku mnie irytowała, nawet denerwowała! Jednak z każdą stroną coraz bardziej ją zaczynałam lubić. Spodobało mi się również, jak Flanagan przedstawił obraz Halta - tym razem nie chłodnego mistrza czeladnika, ale jako uczuciowego mężczyznę, który martwi się o innych. No dobra nie tak bardzo uczuciowego. Ale jednak je ma prawda? Co do Willa - odniosłam wrażenie, że jest nieroztropnym i nierozważnym chłopakiem, który z czasem zapomina o radach i naukach starszych. Jednak go nie znienawidziłam. W tym tomie jest o wiele więcej Horace’a niż w poprzednim oraz mniej Halta, z czego początkowo się nie cieszyłam. Jednak... potem zaczynało mi go brakować. Nie wiem dlaczego, ale odczułam pustkę, gdy było go mniej.

Więc... słowo się rzekło. Koniec recenzji :) Jestem ciekawa na Wasze komentarze w sprawie tej książki :) Jak się Wam podoba i czy bardzo ją polubiliście :) 

Ta książka zalicza się do:
- Więcej niż 300 stron;
- Ma więcej niż 5 części.

czwartek, 31 grudnia 2015

TBR (Styczeń)

Jeszcze w tym samym dniu przedstawię Wam mój TBR na Styczeń :)

  • Lato drugiej szansy
  • Baśnie Barda Beedl'a
  • Życie Pi
  • love, rosie
  • Kochani, dlaczego się poddaliście?
A jaki jest Wasz? Chwalcie się w komentarzach :)

Podsumowanie roku 2015.

Jaki był ten rok, czy coś zabrał czy wziął...

  1. Zrecenzowałam wiele książek
  2. Kupiłam wiele książek
  3. Rozwój bloga
  4. Nowy koteł <3 ^^uratowany^^
  5. PRAWIE miałam konia
  6. Złamana stopa :p
  7. Jeszcze więcej książek
  8. Zbliżyłam się do przyjaciółki
  9. Poznałam wiele nowych ludzi
  10. Trzymałam wartę <3
  11. Jeszcze więcej cytatów <3
  12. Straciłam dwie przyjaciółki D;
  13. Zakochałam się <3
  14. Brałam udział w Szlachetnej Paczce <3
  15. Poznałam moc prawdziwej przyjaźni <3
  16. Pojechałam do Piwnicznej Zdroju <3 
  17. Nauczyłam się wiele nowych utworów
  18. Pomogłam wielu ludziom
  19. Byłam jako wolontariuszka
  20. Wspierałam schroniska
  21. Wiele nowych piosenek
  22. Spotkałam brata, który wyjechał <3
  23. Poznałam kapelana harcerskiego
  24. Miałam wiele złych ocen 3:
  25. Pomagałam mojej koleżance
  26. Wygrałam konkurs ^^
  27. Moja biblioteczka się poszerzyła <3
  28. Korespondowałam z innymi harcerzami
  29. PRAWIE pojechałam na koncert Kensington
  30. PRAWIE to był dobry rok... ale nim nie był.

Maj 2014 | TBR (Czerwiec)

Witam, witam na świeżym blogu! Jak widzicie jest tu tylko kilka recenzji, a dokładniej jedna opublikowana czyli Igrzyska śmierci <3 Przepraszam, że nie napiszę Wam podsumowania tego miesiąca, ale się nie opłaca. Wyjaśnię Wam niedługo.

Tony całusów <3 <3 <3

Kwiecień 2014 | TBR (Maj)

Hejcia ho! Zapraszam do kolejnego posta, czyli do podsumowania miesiąca!

Co przeczytałam?
  • Czerwony koń
  • Szaleńczy galop
  • Smak zwycięstwa Patricii Leith
  • Zostań jeśli kochasz - Gayle Forman
  • Dublerka - Ewa Bagłaj
  • Oskar i pani Róża (tutaj nie napiszę nazwiska, bo nie potrafię :p )
A co na maj planuję?
Ano na maj planuję napisać zaległe recenzje. Mam nadzieję, że mi się uda i że Wy mi w tym pomożecie :)

Wrzesień 2014|TBR (Październik)

Witam Was drodzy czytelnicy! Oczywiście moje przeprosiny, za to że nie było recenzji itp. ale za to nakupowałam książek tyle ile dałam radę :D

Bez dłuższego przedłużania łapcie co kupiłam:
  • Na ratunek Shanti - Jessica Burkhart
  • Jutro - John Marsden
  • Elena, Wygrać z losem. - Nele Neuhas
Niestety unboxingu na razie nie było i chyba nie będzie przez najbliższy czas.

A co zrecenzowałam? No właśnie. NIC! Ale to nie znaczy, że czegoś nie czytałam :D A oto moja lista:
  • Broszka
  • Córka laguny
  • Niezgodna
  • Gwiazd naszych wina.
Jak widać lekko nieszablonowo realizuję mój TBR :)

A jakie mam plany na październik?
  •  Jutro - John Marsden
  • Na ratunek Shanti - Jessica Burkhart
  • Elena, Wygrać z losem. - Nele Neuhas
Wiem powtarza się itp. ale... No co zrobić? Nic nie zrobić! Zapraszam Was do dalszego obserwowania bloga :)

Dary anioła 1. Miasto kości.

Tysiące lat temu, Anioł Razjel zmieszał swoją krew z krwią mężczyzn i stworzył rasę Nephilim, pół ludzi, pół aniołów. Mieszańcy człowieka i anioła przebywają wśród nas, ukryci, ale wciąż obecni, są naszą niewidzialną ochroną. Nazywają ich Nocnymi Łowcami. Nocni Łowcy przestrzegają praw ustanowionych w Szarej Księdze, nadanych im przez Razjela.

Poznajmy Clary. Niczego nie świadomą, młodą dziewczynę, która tak jak każda ma przyjaciela i cichego wielbiciela. Mieszka z matką, ojca nie zna. Gdy po kłótni z Jocelyn idzie do klubu z  Simonem, a tam widzi ludzi, których nie powinna. Nie wie, że ma dar, który pozwala jej dostrzec Nocnych Łowców. Młoda Przyziemna nawet nie wie że nim jest. Po niepokojącym telefonie od mamy wraca do domu, ale on jest cały zdewastowany...

Ich zadaniem jest chronić nasz świat przed pasożytami, zwanymi demonami, które podróżują między światami, niszcząc wszystko na swej drodze. Ich zadaniem jest również utrzymanie pokoju między walczącymi mieszkańcami podziemnego świata, krzyżówkami człowieka i demona, znanymi jako wilkołaki, wampiry, czarodzieje i wróżki. W swoich obowiązkach są wspomagani przez tajemniczych Cichych Braci. Cisi Bracia mają zaszyte oczy i usta i rządzą Miastem Kości, nekropolią znajdującą się pod ulicami Manhattanu, w której leżą zmarli Łowcy. Cisi Bracia prowadzą archiwa wszystkich Łowców Cieni, jacy kiedykolwiek żyli. Strzegą również trzech boskich przedmiotów, które anioł Razjel powierzył swoim dzieciom. Jednym z nich jest Miecz. Drugim Lustro. Trzecim Kielich.

Po stwierdzeniu, że Clary jest Nocnym Łowcą wyrusza z innymi na poszukiwanie Kielicha. Nie obędzie się bez walki, ponieważ spotka ich kilka niespodzianek.
Szczerze powiem, że na początku Clary mocno mnie irytowała. Oraz Simon. Zachowywali się jak niedojrzała młodzież. I Valentine. On szczególnie. Najgorzej. Po prostu byłam na niego wściekła podczas czytania. Och...

Od tysięcy lat Cisi Bracia strzegli boskich przedmiotów. I było tak aż do Powstania, wojny domowej, pod przywództwem zbuntowanego Łowcy, Valentine’a, który niemal na zawsze zniszczył tajemny świat Łowców. I mimo że od śmierci Valentine’a minęło wiele lat, rany, jakie zostawił, nigdy się nie zabliźniły. Od Powstania minęło piętnaście lat. Jest upalny sierpień w tętniącym życiem Nowym Jorku. W podziemnym świecie szerzy się wieść, że Valentine powrócił na czele armii wyklętych. A Kielich zaginął… 

Ale muszę przyznać, że lektura mi się podobała. Mimo tych kilku postaci nie obyło się bez cytatów.
Szczególnie spodobał mi się Jace. Nie wiem czy to przez jego mroczną przeszłość, czy przez cięte riposty. Po prostu tak jakoś wyszło. Nie zapominajmy o Alecu i Bane. Oni przez to, że są... no po prostu są. To jest ważne. Z jednej strony cieszyłam się, że Clary wybrała Jace'a, ale z drugiej strony denerwowałam się że wybrała Jace'a.

Cassandra Clare stworzyła swój nowy i oryginalny świat, którego raczej nie spotkacie za często. Upchnęła w nim wiele postaci i charakterów, i udało jej się przy tym nie pogubić i utrzymać czytelnika w napięciu. To właśnie ta książka potrafi otworzyć umysł młodego człowieka i obudzić w nim kreatywność. Mogła napisać inne zakończenie, bardziej nudne po którym nie chce już się sięgać po dalszą część, ale wybrała to najlepsze. Takie, które potrafi utrzymać czytelnika w napięciu i zapytaniu co będzie dalej, jak się skończy. Takie, że gdy trafi do rąk czytelnika będzie się cieszył jak dziecko, a po zakończeniu będzie płakał. Tak płakał, bo będzie tęsknił za bohaterami. Tak bardzo, że kupi kolejną. I kolejną.

Oczywiście musiałam sobie narobić spoilerów, ale cóż... I tak nie pamiętam jakie były :D

Nie możesz ratować innych dopóki nie uratujesz siebie.

czwartek, 10 grudnia 2015

Kamienie na szaniec.

Opowieść o Bohaterach Szarych Szeregów – Rudym, Alku, Zośce, zilustrowana ponad osiemdziesięcioma zdjęciami ze wszystkich epok Ich życia – od gniazda rodzinnego, poprzez czas harcerstwa, miłości, walki, po dni ostatnie!

Poznajmy opowieść o bohaterskich czynach trzech młodych patriotów - Rudego, Alka i Zośki.
Ich działania nie tylko pomogły Polsce, ale też dawała nadzieję na odzyskanie niepodległości. Ci harcerze z Pomarańczarni nie tylko kochali ojczyznę, ale oddali za nich życie. Te akcje powinny zapaść w pamięć niejednemu patriocie. Oni oddali za Polskę życie. Ale czy my jesteśmy postąpić tak honorowo jak oni? Czy nie stchórzymy w obliczy niebezpieczeństwa? Czy zostaniemy w Polsce tak jak oni? Ta lektura to nie tylko książka. Ona ukazuje stan Polski, gdy utraciła niepodległość. 

Alek, Rudy i Zośka to chłopcy w młodym wieku, którzy zginęli za ojczyznę. Byli gotowi być katowani przez gestapo, tylko po to aby trzymać się przysięgi złożonej przy przyrzeczeniu. Każdy z nich umiera inaczej. Ale mają cechę wspólną - umierają młodo i za ojczyznę. 
Chłopcy byli najlepszymi przyjaciółmi. Jest to niemalże namacalne w książce.

Zwrócę uwagę na połączone gatunki literackie. Dlaczego? Według mnie, żeby odwzorować na czytelniku uczucia, które towarzyszyły chłopcom. Udało mu się. Zawiera również elementy sprawozdania oraz wielowątkowość. Niestety - film nie jest tak dobry jak lektura. To tylko obraz. A tu wyobraźnia. Nie zabrakło również elementów przygodowych. Chłopcy zapewne z zapałem wykonywali rozkazy jak np. ściąganie flag hitlerowskich. 

Jednakże gdybym miała przeczytać tę książkę drugi raz, a miałabym wybór między przeczytaniem jej, a zjedzeniem cynamonu... wybrałabym cynamon. Mimo innej tematyki, którą spotyka się na co dzień... . Po prostu nie dałabym rady. A jakie jest Wasze zdanie na temat tej książki? Jak ją polecacie? :)

środa, 9 grudnia 2015

Darmowe ebooki... ?






Witam! Wiem, że miał być BookAThon, ale - nie mam czasu ;( BookAThon zrealizuję (na pewno) w tym miesiącu... 
Ale tym razem przychodzę do Was z czymś innym! A czym dokładnie?

---------------->Darmowe ebooki<----------------- 

Tak, dobrze przeczytaliście ;) Wydawnictwo Wymownia postanowiło zorganizować miłą akcję :) 


Wystarczy tylko dodać post na blogu o tej akcji wraz z linkiem do niej, a potem napisać na maila podanego na stronie ;) Polecam, bo warto :D

A może sami się na nią skusicie? Piszcie w komentarzach!  
 

wtorek, 1 grudnia 2015

Listopad 2015 | TBR (Grudzień)

This is the end... koniec listopada! A co za nim idzie? Podsumowanie miesiąca :) 

Co przeczytałam?  
  •  Kamienie na szaniec
  Buu słabo! Ale za to zaczęłam Dary Anioła :) Nie jestem zadowolona, bo udało mi się przeczytać tylko lekturę szkolną :/ Ale... biorę udział w BookAThonie więc niedługo (dzisiaj lub jutro) ukaże się post o nim :) 
Ale... co kupiłam? 
  • Trylogia "Ostatnia spowiedź"
Hehe. Tak mało. No nic. 
TBR
Co teraz będę czytać?
  • Dary anioła. Miasto kości (kończę)
  • Nigdy nie gasną
  • Przez burze ognia
  • love, rosie
  • Oddam Ci słońce
  • Klątwa złotego smoka
A jutro pokaże się mój TBR na BookAThon :)     
    

niedziela, 1 listopada 2015

Czytelnicze Nawyki TAG

Hej hej :) Na 1 listopad, aby powitać kolejny miesiąc przychodzę do Was z kolejnym tagiem :) 


Czytelnicze Nawyki TAG

 1. Czy masz w domu konkretne miejsce do czytania?

Hmmm... raczej nie :) O ile nie licząc małej klitki między łóżkiem, a biurkiem :) Tam się najczęściej zaszywam :3
2. Czy w trakcie czytania używasz zakładek czy przypadkowych świstków papieru?

Jeśli wiem, że przerywam na moment to wkładam byle co. Ale jeśli z góry zakładam, że nie chce mi się czytać, że książka mi się znudziła - używam zakładki :) 

3. Czy możesz po prostu skończyć czytać książkę? Czy musisz dojść do końca rozdziału lub okrągłej liczby stron?

Ja książką muszę się zmęczyć. Musi mi się odechcieć jej czytać, ale na drugi dzień po nią sięgam. Nie odczuwam potrzeby, aby dojść do kolejnego rozdziału lub okrągłej liczby stron :)
4. Czy pijesz albo jesz w trakcie czytania?

A to zależy gdzie jestem i w jakim momencie. Gdy jestem w domu robię wszystko z książką tzn. czytam i robię czynności przez co wyglądam jak zombie :) Jeśli jestem na korytarzu to tylko jem. Nigdy nie piję. Jeśli w autobusie lub na zewnątrz - nie czytam wtedy :)
5. Czy jesteś wielozadaniowa? Potrafisz oglądać film lub słuchać muzyki w trakcie czytania?

Nigdy nie oglądam filmu gdy czytam. Muzykę słucham wtedy, gdy pasuje mi do książki/rozdziału. Nigdy inaczej.

6. Czy czytasz jedną książkę czy kilka na raz?

A to już zależy, zależy. Aktualnie zaczętych mam 5 książek niezwiązanych z moim TBR na ten miesiąc.

7. Czy czytasz w domu czy gdziekolwiek?

W domu najczęściej - rzadziej w autobusie. Wyobraźcie sobie dziewczynę wsiadającą do autobusu z wielkim stojącym pionowo do pasa pudłem. Odpowiedź nasuwa się sama.

8. Czytasz na głos czy w myślach? 
   
Zdecydowanie w myślach. Wyjątkiem jest gdy się czegoś uczę. Wtedy na głos :)

9. Czy czytasz na przód, poznając zakończenie? Pomijasz fragmenty?

Gdy mam już w rękach świeżą, pachnącą książkę prosto z księgarni i nie wiem o co w niej chodzi - robię sobie spoilery i czytam zakończenie. Nigdy nie pomijam fragmentów. To mi burzy całe wyobrażenie i potem ciężko jest się połapać.

10. Czy zaginasz grzbiety książek?

Nie, nie i zdecydowanie nie! No chyba, że chodzi o podręczniki - ich nie nazywam książkami, choć mają taką formę.   Czyli: nigdy nie zaginam!

A jakie są odpowiedzi Wasze na ten tag? Czy mamy podobne? A może inne? Piszcie w komentarzach :) 

piątek, 30 października 2015

Październik 2015 | TBR (Listopad)

Witam, witam osoby na blogu! Jak się domyślacie z tytułu dzisiaj podsumowanie miesiąca! Czyli zaczniemy od tego co przeczytałam :) 


Mniej, więcej tak to się prezentuje. Marny wynik prawda? Mogło być lepiej. Ale nie jest. 
Ogólnie nie jestem zadowolona z tego stosu, ponieważ oczekiwałam, że będzie lepszy. A co kupiłam?


No to może przejdę do mojego TBR na listopad.

TBR
Jak zapewne się domyślacie, nakupowałam książek i nie mogę ogarnąć, które z nich przeczytam. Więc na ten miesiąc wybrałam listę:





  • 1) Kamienie na szaniec 
  • 2) Dary anioła. Miasto kości.
  • 3) Dzień, w którym umarłam
  • 4) Wybrani
  • 5) Wyścig śmierci  

I wy mi świadkiem, abym to przeczytała. Żebym dodała te recenzje. I nie zapomniała jakie książki wybrałam.

A jakie książki mi polecacie? Znacie coś ciekawego, godnego mojej uwagi? Coś co jest wyjątkowe, ale nie zanudza?

Piszcie w komentarzach.

środa, 14 października 2015

Sierpień 2014 | TBR (Wrzesień)

Hej hej :* Ten miesiąc zaowocował nowymi książkami, oraz dobrym wynikiem czytelniczym :) Co przeczytałam, z czego jestem zadowolona i dumna oraz co nowego zobaczyłam :) Zapraszam :) 

Pierwsza książka, która pojawiła się na tym blogu to były Igrzyska śmierci a dokładniej 08.05.2015 :) Jako, że była jedyną recenzją w maju nie opłacało mi się robić Wrap up na jej temat.  

Kolejną powieścią napisaną przez tę samą autorkę było W pierścieniu ognia. Ale nie napisałam tej recenzji w sierpniu tylko 11.06.2015. Taka moja wersja leniwej mnie postanowiła założyć bloga i o nim zapomnieć po miesiącu, a dokładniej leniuchowałam w lipcu. Wtedy cicho, głucho zero śladu życia. Dopiero w sierpniu zaczęłam zalewać Was recenzjami. 

A dokładniej:
- Kosogłos; 
- Rywalki; 
- Dom tajemnic; 
- Elita.

Czyli podsumowując! Jestem zadowolona z tych miesięcy (oprócz lipca) oraz przeczytanych książek. A jak wy oceniacie mój wynik? 

Zemsta czarownicy. Kroniki Wardstone 1.

Thomas Ward, siódmy syn siódmego syna, zostaje oddany do terminu u miejscowego stracharza. Praca jest ciężka, mistrz surowy, tak więc wielu wcześniejszych uczniów nie podołało trudom nauki.
Thomas musi się nauczyć przepędzać duchy, poskramiać czarownice i więzić boginy. Kiedy jednak niechcący uwalnia Mateczkę Malkin, najgorszą wiedźmę w Hrabstwie, zaczyna się koszmar...  

Książka jest lekka, miła do czytania oraz przyjemna. Przez małą wielkość bez trudu włożymy ją do torby/plecaka. 

Poznajemy młodego Thomasa - siódmego syna siódmego syna. Tak jak każdy z jego braci musi odnaleźć pracę, założyć rodzinę i wyprowadzić się z farmy. Lecz dla Toma Warda praca jest już zapewniona - zostanie stracharzem, człowiekiem, który nie ma przyjaciół jest omijany na wszelkie sposoby oraz mało lubiany. Jego zadaniem będzie łapanie wszelkich istot, które czarują oraz zmieniają postać na tym świecie.
Jest to nie tylko odpowiedzialna praca, ale również ryzykowna. Młody chłopak już podczas nauki ma styczność z najgorszą z najgorszych czarownic czyli - Mateczkę Malkin.

Po przeczytaniu tej jakże miłej powieści, miałam wrażenie, że zaraz wyskoczy jakiś bogin lub czarownica i mnie zaatakuje. Hehe. Ale tylko przez 3 godziny. Od samego początku książka mnie nudziła, dopiero po przeczytaniu mniej, więcej połowy zaczęło się coś dziać i nie mogłam się oderwać. Wyraźnie w oczy rzuciło mi się podobieństwo do takich cykli jak „Septimus Heap” i „Zwiadowcy” co w żadnym wypadku nie jest plusem, tylko wadą. 


Książka okazała się ekscytująca już od samego początku, a narastający przebieg wydarzeń sprawiał, że nie sposób było się od niej oderwać.


„Zemstę czarownicy” polecam osobom pragnącym poczytać właśnie takich historii, nie obiecuję, że wam się spodoba. Mimo, że w moich oczach pierwsza część wypadła słabo, to kolejną przeczytam jeśli znajdę czas i ochotę mimo, że jest ona kierowana do młodszych czytelników. 

piątek, 9 października 2015

Fangirl.

Wren i Cath to siostry bliźniaczki „podobne” do siebie jak ogień i woda. Wren chce w życiu spróbować wszystkiego. Lubi imprezować, randkować i poznawać nowych ludzi. Cath woli siedzieć w ich wspólnym pokoju i pisać fanfiction do książki, która zawładnęła całym jej światem. Jest fanką nastoletniego czarodzieja Simona Snowa. Wróć! Jest Prawdziwą Fanką, która… ma swoich własnych fanów, bo pisze fanfiki o Simonie.

 Poznajemy Cath - całkiem zatraconą w świecie Simona Snowa. Jej siostra jest przeciwieństwem - często pije, ciągle wychodzi ze swoją przyjaciółką. Cath ma współlokatorkę Reagan. Obie mocno kochają książki.

  Mimo że tak różne, dziewczyny są nierozłączne. Gdy bliźniaczki rozpoczynają naukę w college’u, ich drogi się rozchodzą – Wren nie chce już mieszkać z siostrą. Cath musi opuścić swój bezpieczny świat i stawić czoła rzeczywistości. Na swojej drodze spotyka Reagan (Cath prędzej dogadałaby się z Marsjaninem niż z nią) i wiecznie uśmiechniętego Levi’ego (czy on kiedyś zrozumie, co to jest przestrzeń osobista?) oraz panią profesor od kreatywnego pisania (która wszelkie fanfiki uważa za plagiaty).

Levi jest spokojną osobą, która od razu podbiła moje serce. Uwielbiam absolutnie każdą postać, która wyszła spod pióra Rowell - dobrze znanej autorki Eleonory i Parka. Jednakże każdy bohater jest wyjątkowy - Cath miewa napady paniki, Wren z czasem ciągle wychodzi na imprezy, Reagan jest od Cath starsza, i pracuje, ale nie przeszkadza to ,żeby starała się zaprzyjaźnić z Cath. Levi - on jest idealny.

 „Fangirl” to opowieść o przyjaźni wbrew różnicom i o trudnej sztuce dojrzewania. To historia o ludziach, którzy kochają książki tak bardzo, że stają się one ich całym światem. 

Ale nie licząc bohaterów, których wypisałam powyżej są też tacy, znacznie bardziej irytujący od ludzi szeleszczących papierkami od cukierków. Tym idealnym przykładem jest Nick - chłopak, który nie potrafi samodzielnie napisać jednego małego tekstu na zajęcia z pisania z panią Piper. Dlaczego? Bo nie potrafi. A dlaczego nie potrafi? Bo mu się nie chce. 

Porównując tę książkę do Eleonory i Parka wypadła słabo. Już sam fakt, że pierwsza książka była słaba to co dopiero druga? Bohaterów polubiłam, ale wędrówkę przez tę książkę przez 2 miesiące nie za bardzo mi się spodobała. Bo tu nie chodzi o jej grubość tylko o świat. Dla gimnazjalistki takiej jak ja wydaje się sztuczny i nie prawdziwy. 

Kim jest fangirl? Jeśli nią jesteś, to wiesz. Jeśli nią nie jesteś, nie zrozumiesz.

Ja na pewno nie jestem Fangirl. Nie mam żadnego ulubionego fandomu, nie piszę nie wiadomo ile fanfiction, ani nie mam wszystkich wydań tych samych książek. Moją naturę do książek można nazwać mianem podróżnika - przeczytam ok, ale idę po kolejną. Wolę nie przywiązywać się do bohaterów gdyż wiem, że w końcu przyjdzie taki moment, że autor złamie mi serce kończąc pisać daną serię czy trylogię co jest niezwykle dla mnie bolesne. 

Czyli podsumowując. Fangirl Rainbow Rowell nie jest ani dobrą książką ani złą. Jest po środku. Widziałam i słyszałam recenzję, które głoszą iż ta książka jest wręcz idealna. Ale nie dla mnie. Dla mnie jest sztuczna i nie prawdziwa. Nie zasługuje na tyle zachodu. Nie wiem dlaczego każdy wychwala ją nad niebiosa, każda osoba która twierdzi inaczej jest hejtowana. 

Czyli: świat mi się w tej książce nie podobał i na pewno do niego nie wrócę. To jest książka w stylu przygoda na jedną noc zakładając, że noc ma 48 godzin, a my na drugi dzień nie musimy nigdzie jechać. I że mamy duży, pyszny kubek parującej oraz gorącej kawy. Ostateczna ocena: 7,6/10p. A jakie jest wasze zdanie na ten temat?

niedziela, 4 października 2015

Moja mroczna strona.

Corleone w spódnicy, mafia, honor i przygoda! Doskonała wizja przyszłości, świetnie skonstruowany świat i dużo... czekolady!
Akcja serii rozpoczyna się w 2083 roku w zdewastowanym Nowym Jorku. Czekolada i kawa są nielegalne, produkowane i dystrybuowane przez mafijne rodziny, które miasto podzieliły na swoje dystrykty. Papier jest trudno osiągalny, a woda racjonowana.
Główna bohaterka Anya, niezwykle przebojowa 16-latka, córka największego bossa czekoladowego, zostaje wplątana i oskarżona o otrucie swojego chłopaka smakołykami czekoladowymi produkowanymi przez jej rodzinę.
I tom „czekoladowej” trylogii.


 Dzisiaj zabiorę się za powieść, która jest w połowie wychwalana (tej mniejszej) i w połowie mieszana z błotem.

Moim zdaniem ta książka jest naprawdę dobra. Nie rozumiem dlaczego jest aż tak znielubiana. Osobiście zaznaczyłam fragmenty. Jeden z nich teraz przytoczę.
Lepiej jest wiedzieć za dużo niż za mało.
 Podchodząc powoli do sedna recenzji najpierw opowiem Wam fabułę.
Jest dziewczyna imieniem Ania. Mieszka w kraju w którym czekolada i kawa są zabronione. Straciła rodziców na różne sposoby. Jej babcia jest stara i przytrzymywana przy życiu przez maszyny. Ma starszego brata i młodszą siostrę. Jest uczennicą. Pewnego feralnego dnia zostaje skazana na wywóz na Wyspę Wolności czyli do zakładu karnego.  Powodem tego wyjazdu jest czekolada. Zostaje wyrzucona ze szkoły, ale w między czasie w szkole znajduje swoją miłość. I zostaje odesłana znowu do zakładu karnego.

Możesz stać z boku i przeżyć życie, będąc zależnym od decyzji innych ludzi. Albo możesz być przywódcą i podejmować te decyzje.
 Powieść jest napisana w pierwszoosobowej narracji co powinno nam dać się wczuć w sytuację dziewczyny. Niebanalny pomysł i ciekawe mafijne rozwiązania.
Interes jest zawsze sprawą osobistą.
Główna bohaterka wydała się być papierowa, bez uczuć. Ciężko się było wczuć w jej postać. Ale dla mnie łatwo. Zachowanie bohaterów jest przypadkowe przez co nie czuć w niej jakiejkolwiek spójności. Autorka miała ciekawy pomysł, ale nie wiedziała, jak dobrze go wcielić w życie. Niestety trochę zawiodłam się na Mojej mrocznej stronie, jednak mimo wszystko chętnie sięgnę po kolejne tomy tej trylogii.
Przyjaciel jest lojalny, dopóki cię nie zdradzi. A potem nie powinieneś już  nigdy mu ufać.
Ocena ostateczna? Myślę, że 5/10p. Z wielką chęcią sięgnę po kolejne tomy, ale za długo zwlekałam z napisaniem recenzji więc teraz ciężko było mi pisać. Przepraszam za tę gafę.

sobota, 3 października 2015

Medyczny tag książkowy

1. Anestozjologia - książka tak nudna, że prawie cię uśpiła.

Bardzo dobrze znani mi i Wam "Krzyżacy" Sienkiewicza. 
Po prostu nie dałam rady tego przeczytać. Tak, tak.
Przyznaję się. Wiem, moja wina, że jej nie 
przeczytałam. 


 
 2. Diagnoza - smutna książka.
"Gwiazd naszych wina". Na pewno to. Pod koniec ryczałam,
jakbym kroiła cebulę. Bardzo polubiłam Gusa i jego metafory,
 ale niestety zawładnęła siła wyższa.





 3. Zawał - książka z nagłym zwrotem akcji.
Na 100% będzie to "Wybrani". Tam aż kipi i gwiżdże od 
zwrotów akcji. Tyle tam się dzieje!




  
4. Dentysta - książka której szczerze nie lubisz.
To na pewno będzie "Życie Pi" . Po prostu nie widzę nic w
tym ciekawego. Nie wiem co inni w niej widzą, ale ja jestem
dla niej na nie! Wielkie gigantyczne nie!


 
5. Panie doktorze! Straciliśmy pacjenta... - książka z zupełnie niespodziewaną śmiercią. 
Tutaj na pewno umieszczę "Finale" Becci Fitzpatrick. 
Uśmierciła moją ulubioną postać! Nie powiem Wam
bo będzie spoiler :c 


 
 6. Operacja - książka podczas której wstrzymywałaś oddech ze zdenerwowania i napięcia.
Na pewno była to "Złodziejka książek". Nie tylko spodobała mi się fabuła, ale też w jaki sposób została zapisana. Serdecznie polecam!



 
7. Pobieranie krwi - krwawa książka!
"Carrie" Stephena Kinga. Nie dość, że nudne to jeszcze z mieszanką krwi. Specjalnie mnie nie zaciekawiła, ale też nie mam zamiaru jej dalej czytać.




8. Komu lekarstwo? - Książka z gorzkim zakończeniem.
Na pewno tu trafi "Eleonora i Park". Końcówka mnie TOTALNIE rozczarowała. Miałam nadzieję, że jeszcze ze sobą będą utrzymywać kontakt, ale tak się nie stało z czego jestem wielce zawiedziona.




9. Zawroty głowy - książka ze świetnym wątkiem miłosnym.
"Larista". Zdecydowanie ona. Po prostu ją kocham <3 Nie ma
siły, abym ją oddała. Nie dość, że świetna to jeszcze pierwsza z romansu jaki przeczytałam <3




10. Rozprzestrzeniająca się zaraza, czyli kogo otagujesz?
Ja otaguję Anitę z Book Reviews, Michalinę z Książkowy świat oraz Tetianę z Books World :)
 





piątek, 28 sierpnia 2015

Galop ’44


Mikołaj w przedziwny sposób trafia ze współczesnej Warszawy w sam wir dramatycznych wydarzeń powstania warszawskiego. Jego starszy brat Wojtek decyduje się na podróż, która zakończy się kilkadziesiąt lat wcześniej, aby wydostać Mikołaja z powrotem. W walczącej Warszawie chłopcy poznają na przemian smak zwycięstwa i gorycz porażki, dowiadują się, czym jest męstwo, prawdziwa przyjaźń i wielka miłość. 

Akcja dzieje się między rokiem 1944, a przyszłością. W rocznicę powstania rodzice wysyłają swoich synów - Mikołaja i Wojtka na wystawę poświęconą temu wydarzeniu. Oni choć wychowani w patriotycznych warunkach jako dzieci  - dla jednego z nich jest to ważne, a dla drugiego chłopaka - nie. Dla niego to ta sama uroczystość, a dla Mikołaja, który się nie przejmuje, że znajomi z klasy go zobaczą to jest ważne. Wojtek odwrotnie - bardzo przejmuje się swoim wyglądem, gadżetami elektronicznymi niż uczuciami patriotycznymi. Z chęcią pozbywa się Mikołaja, a sam idzie oglądać kolejny raz z rzędu kronikę. Wszystko po to żeby ukryć się przed znajomymi. Nagle w filmie ukazuje się bluza jego brata. Ale to nie możliwe, gdyż jest XXI wiek! W między czasie Mikołaj udaje się na kanały, które bardzo lubi. Co roku się nimi przechadza. Ale to nie są zwykłe kanały, gdyż przechodzi się nimi do powstania. 

Kilka dni akcja dzieje się w roku 1944 i teraźniejszością. Wojtek poznaje miłość swojego życia i niestety wie, że jego wybranka zginie w powstaniu. Jest to niestety ciężka prawda. Na końcu drogi powracają do teraźniejszości i doceniają na każdym kroku wyczyny powstańców. Ich nastawienie do patriotyzmu się wzmacnia i zwiększa na każdym kroku.

Sięgnęłam po nią bo wydawała mi się inna niż reszta książek. Nie tylko po tytule, ale też po jej treści. Już samo to, że jest o powstaniu jest niezwykłe.

Wojtek - jak mógł się wstydzić swojego patriotyzmu?! Przecież to najważniejsze w miłości do kraju! Ale jednak jak zaczął doceniać co  robili patrioci zmienił swoje zdanie. Przede wszystkim zmienił swoje nastawienie. Ale odniosłam wrażenie, że to się w nim długo nie utrzyma.
Mikołaj - ten od początku był patriotą. Widać to po nim. Nie obchodzi go co inni powiedzą. Tak się powinien zachowywać Wojtek, który jest od niego starszy!

Ogólnie książka mi się podobała. Była świetna! Takich książek o tej tematyce nie ma dużo. Daję jej gigantyczne 10 na 10 możliwych. To powinna być jako  lektura szkolna. Ale nią nie jest. I szkoda. Ale to tylko moje zdanie. Jestem ciekawa jakie jest Wasze zdanie na temat tej książki. Czytaliście ją? Czytacie? Macie zamiar przeczytać? Napiszcie w komentarzu Wasze zdanie na jej temat.

niedziela, 19 lipca 2015

Angelfall 1. Opowieść Penryn o końcu świata.

Ziemię ogarnęły ciemności. Państwa upadły, szpitale, szkoły i urzędy stoją puste, nie działają komórki. Za dnia na ulicach rządzą brutalne gangi, ale kiedy zapada mrok wszyscy wracają do kryjówek, kryjąc się przed grozą Najeźdźców. Anioły. Niektóre piękne, inne jakby wyjęte z najgorszych koszmarów, a wszystkie nadludzko potężne. Przez wieki uważaliśmy je za swoich stróżów, teraz okazały się agresorami siejącymi śmierć. Dlaczego zstąpiły na ziemię? Z czyjego rozkazu? Jaki mają plan? Czy ludzie zdołają im się przeciwstawić?

Na początku poznajemy Penryn, młodą nastolatkę, która niesie na sobie brzemię opieki nad niepełnosprawną siostrą i chorą psychicznie matką w czasie apokalipsy. Już po pierwszych stronach książki bohaterka wydaje się być zdekoncentrowana. Bardzo się denerwuje zwłaszcza gdy spotyka archanioła Rafaela. Rodzina bohaterki obserwuje walkę między dwoma aniołami co prowadzi do zwrócenia na siebie uwagi. W następnych rozdziałach jest ona nieufna względem Rafaela. Miłość Penryn do siostry i matki. Książka jest świetna, dobrze napisana, na początku nudna, ale potem akcja się rozkręca. Zawiera w sobie deszczyk grozy co jest pozytywne. Zakończenie szybko się czyta, ale jest troszkę szokujące. Nie zaspojleruję Wam, bo tę książkę każdy powinien przeczytać. Mam nadzieję, że się Wam spodoba. A jakie jest Wasze zdanie na jej temat? 

 ~Koniowata