sobota, 11 lipca 2015

Jutro 3. W objęciach chłodu.

Po powrocie z wakacji Ellie i jej przyjaciele odkrywają, że ich kraj został zaatakowany przez nieznanego wroga. Początkowo ukrywają się w Piekle - niedostępnym miejscu w górach, później stają do walki.
Trzecia część rozpoczyna się w momencie, gdy grupa nie może otrząsnąć się z szoku: udało im się przeprowadzić spektakularny atak, ale po powrocie do Piekła odkryli, że jeden z ich przyjaciół zginął. Krąg nieprzyjaciół się zacieśnia. Jedyną nadzieją może być tylko pomoc z zewnątrz.


Książka jest ciekawa. Zaczęłam czytać kolejną część, ale nie jest tak dobra jak ta. Na początku była nudna jak trawa. Czyli bardzo. Potem było supi. Bardzo supi. Pomagała mi czytać moja kotka Luna. Nie tylko przeszkadzała, ale też odpoczywała przy mnie. To co ona  robiła było uspokajające. I kochane. Czytałam wiele książek, ale nie jest tak dobra jak niektóre. Okładka jest nawet ładna. Ale nie zachwycająca. Taka w miarę. Słowa są w sam raz, którymi autor chce przekazać treść dla młodzieży. Słownictwo  ładnie ubrane w wydarzenia bohaterów. Ciekawa, ale szału nie ma. No cóż - takie życie.

~Koniowata 

czwartek, 2 lipca 2015

Czerwona królowa.

– Mare Molly Barrow, urodzona siedemnastego listopada 302 roku Nowej Ery, córka Daniela i Ruth Barrowów – recytuje z pamięci Tyberiasz, streszczając moje życie. – Nie masz zawodu i w dniu następnych urodzin masz wstąpić do wojska. Chodzisz do szkoły nieregularnie, osiągasz słabe wyniki i masz na swoim koncie wykroczenia, za które w większości miast trafiłabyś do więzienia. Kradzieże, przemyt, stawianie oporu podczas aresztowania to zaledwie początek listy. Ogólnie rzecz biorąc, jesteś biedna, nieokrzesana, niemoralna, mało inteligentna, zgorzkniała, uparta i przynosisz hańbę swojej wiosce i królestwu. […]

Mare jest naiwna. Ale miała szczęście, że poznała Cala, a on dał  jej  pracę. To książka na zadanie 1 z BookAthonu. Ciężko się ją czytało. Biłam się z nią 3 miesiące + 3 dni. Jest w miarę oryginalna, to fakt, ale są podobne wątki z "Igrzysk Śmierci","Rywalki","Harry Potter". Nie zachwyciła mnie, nie zostałam w tamtym świecie choć dzisiaj ją skończyłam. Ta "dobra książka" wcale nie jest taka dobra. Nie miałam po niej kaca książkowego. Już po 227 stronach jest nudna. Znudziła mi się. BARDZO  mi się znudziła. Dzisiaj też nie mam czasu za bardzo pisać. Także to tyle.

~Koniowata

czwartek, 18 czerwca 2015

Aż po horyzont.

Życie Amy Curry dalece odbiega od ideału. Jej ojciec zginął niedawno w wypadku samochodowym. Matka, chcąc na nowo wszystko poukładać, postanawia przeprowadzić się ze słonecznej Kalifornii do Connecticut. Niedługo po zakończeniu roku szkolnego Amy ma do niej dołączyć – przejechać przez niemal cały kraj, by zacząć zupełnie inne życie z dala od miejsca, które kocha i od wypróbowanych przyjaciół.

W długiej, zaplanowanej co do minuty, podróży Amy towarzyszyć ma Roger, syn znajomej rodziców. Dziewczyna nie widziała go od lat i początkowo jest przerażona wizją spędzenia kilku dni w obecności kogoś, kogo ledwie zna… Jednak Amy i Roger szybko znajdują wspólny język i postanawiają zmienić nudną jazdę z miejsca A do miejsca B w szaloną wyprawę po Ameryce – wyprawę, w trakcie której nie tylko przeżyją przygodę i odwiedzą kilka niezwykłych miejsc, ale również odnajdą samych siebie.



Książka jest... genialna. Naprawdę. Nie dość , że opisuje historię Amy Curry, to jeszcze ukazuje jak ważna jest rozmowa z drugim człowiekiem. A nie zrywanie znajomości bez powodu. Tak Julio A. o tobie mowa. Wróćmy do książki. Napisane są fajne pozycje piosenek do posłuchania. A co  do autorki - sama dała możliwość do skontaktowania się z nią. Jest na końcu książki. Historia jak ona powstała i w jaki sposób - jest inny niż wymyślony. Mało jest takich książek. Ckliwa historia  w tle - jestem na tak. Książka cudo. Naprawdę. Nie, nie przesadzam. Jeszcze takiej prawdziwej nie czytałam. Cóż mi zostało do napisania? Czekam na Wasze opinie.

~Koniowata






poniedziałek, 15 czerwca 2015

Akademia Canterwood. Wysoka poprzeczka.

Przyjaciółki czy rywalki?
Kiedy Sasha Silver ze swym wierzchowcem zjawia się w elitarnej Akademii Canterwood, spotyka ją mało serdeczne powitanie ze strony najlepiej jeżdżących i najładniejszych liderek. Ale najgorsze dopiero przed nią. Sasha będzie musiała pokazać swoje umiejętności na padoku… Czy nowej uczennicy uda się zdobyć sympatię innych i przetrwać pierwszy semestr w Akademii?


Akademia Canterwood - najlepsza szkoła jazdy konnej. Marzenie każdego jeźdźca. No ale co zrobisz? Nic nie zrobisz. Zostają książki.

Młoda Sasha, która jest tam nowa od razu zyskuje nowych wrogów. Szybciej niż ja. Jeszcze w tym samym tomie zyskuje chłopaka. Niesamowite prawda? Wrogowie rzucający kłody pod nogi... oj Sasha coś ty zrobiła? 
 Szczerze zachęcam do lektury lekkiej i przyjemnej. Zdecydowanie dla koniarzy. Uwielbiam i nie puszczam. Ona BYŁA, JEST i BĘDZIE u  mnie na zawsze. Ciekawi mnie jakie będą kolejne części. Kocham, kocham i jeszcze raz kocham <3

~Koniowata 

piątek, 12 czerwca 2015

Dotyk.

Pewnego dnia tajemniczy chłopak po upadku z nadrzecznego wału ląduje u stóp Deznee Cross, szalonej 17-letniej miłośniczki mocnych wrażeń. Dziewczyna uznaje to za świetną okazję, żeby wkurzyć ojca i sprowadza błękitnookiego przystojniaka do domu.
Jednak nie wszystko jest z nim w porządku. Kale zachowuje się na tyle dziwnie, że nawet Deznee zaczyna coś podejrzewać. Okazuje się, że chłopak był więziony przez Denazen Corporation, organizację, która wykorzystuje ludzi o specjalnych umiejętnościach jako broń. A umiejętności Kale'a są wyjątkowo niebezpieczne – jego dotyk zabija... 


 Poznajmy Deznee i jej ojca, który  z  początku  wydaje się zwykłym adwokatem. Hehe. Deznee za wszelką cenę próbuje go wkurzyć. Sytuacja bardzo dobrze znana z realnego życia. Po prostu klasyczna. Bardzo często jej się to udaje. Nie jest z ojcem w zbyt przyjaznych stosunkach.  Książkę czytałam rok temu, lecz postanowiłam ją zrecenzować.

Polubiłam naszą bohaterkę. Ale książkę nie. Po prostu jest nudna. Oprócz niektórych momentów. Ale nie będę Wam tu spoilerować. Dobry pomysł na książkę, ale słabo wykorzystany.

~Koniowata

niedziela, 17 maja 2015

Krucze wrota.

"Krucze wrota" to pierwszy tom serii "Księgi Pięciorga", znakomitej sagi, w której mieszają się elementy horroru i fantasy. Główny bohater, Matt Freeman, wie, że dysponuje nadprzyrodzonymi siłami. Zostaje objęty programem resocjalizacyjnym i wysłany do Yorkshire pod nadzór budzących jego wielki niepokój opiekunów. Odkrywa mroczną tajemnicę – ośmiu strażników chroni świat od złych mocy wygnanych w zamierzchłej przeszłości przez pięcioro dzieci. Lecz czciciele diabła zrobią wszystko, by zło powróciło…

Jest to bardzo ciekawa książka. Nastoletni Matt wie, że jest dziwny (znaczy inny). Popada w konflikt z prawem, trafia do więzienia. W ramach projektu zostaje wysłany na wieś do dziwnej pani. Tam si,ę dzieją szalone rzeczy. Książka jest ciekawa, a mój kot w tejże chwili mi przeszkadza. Nie wiem czy pojawi się tu jakaś negatywna recenzja :D Bardzo polubiłam chłopaka. Tu się pojawia tekst podczas czytania: "Jeszcze tylko jeden rozdział i już kończę". 

I tak w kilka dni skończyłam książkę. Bohater ma wielkiego pecha. Stracił rodziców, przepowiada przyszłość... . Wokół książki kręci się  tajemnicza mgiełka tajemniczości. On ma dobre pomysły. Ogólnie wciąga i zabiera do siebie na długie godziny. Opłaca się w nią zainwestować, choć sprawia wrażenie satanistycznej, co nie jest prawdą. No może na 50%... . Ocena: 7,5p/10p

~Koniowata

piątek, 1 maja 2015

Jutro 2. W pułapce nocy.

Mam na imię Ellie. Coś wam opowiem.
To były nasze najlepsze wakacje. Ale po powrocie zastaliśmy coś, co na zawsze zmieniło nasze życie. Jeszcze nigdy nie mieliśmy takich kłopotów.

Na początku było nas ośmioro, teraz została szóstka. Nie wiemy, co się dzieje z dwójką naszych najlepszych przyjaciół. Umieramy ze strachu i bardzo za nimi tęsknimy. I dlatego, chociaż to niebezpieczne, a nasz plan nie jest idealny, spróbujemy ich odbić, nawet jeśli nie mamy pojęcia, co przyniesie jutro.

A ja? Chyba się zakochałam. Nie wiem, czy to najlepszy czas na takie rzeczy.

Druga część Jutra, jednak nie za bardzo ciekawa. Przynudza. I właśnie w tym momencie fani Johna Marsdena zaczynają mnie nienawidzić. Ta książka jest SŁABA. Pojawiają się głosy oburzenia? Trudno. Choć to dopiero 2 część, to ta seria nie przypadła mi do gustu. Końcówka jest mdła i nudna. Za dużo opisów. Na co to komu? To nie lektura! 

Nie ma tego dreszczyku emocji co w pierwszej części. Ogólnie to nie za bardzo ją polecam. Ciężko jest mi pisać o książce, której nie lubię. Ale... jeden bohater umarł :c A nawet kilka. Znaczy dwoje. Chyba. Za mało akcji. Mało ciekawe wydarzenia ciągnęły się niemiłosiernie przez kolejne strony. Znudzenie bohaterów, które ciągne się przez kilka stron udziela się też czytelnikowi. Zapał postaci trochę ostygł, wkradło się zmęczenie i pragnienie powrotu do normalności. Ale z drugiej strony... gdyby przyszłość Nas nagle zaskoczyła i wybuchłaby wojna? Czy bylibyśmy w stanie zabijać ludzi, aby uratować własne życie? To są tylko niektóre pytania, na które każdy odpowiedziałby: nie. Wojna. To coś przed czym ucieka społeczeństwo. 

Bohaterowie Harveya to zwykła ściema. Po każdej akcji są przemyślenia narratorki - Ellie. Można się spotkać z recenzjami, które wychwalają tę książkę ponad niebiosa. 

~Koniowata