piątek, 9 października 2015

Fangirl.

Wren i Cath to siostry bliźniaczki „podobne” do siebie jak ogień i woda. Wren chce w życiu spróbować wszystkiego. Lubi imprezować, randkować i poznawać nowych ludzi. Cath woli siedzieć w ich wspólnym pokoju i pisać fanfiction do książki, która zawładnęła całym jej światem. Jest fanką nastoletniego czarodzieja Simona Snowa. Wróć! Jest Prawdziwą Fanką, która… ma swoich własnych fanów, bo pisze fanfiki o Simonie.

 Poznajemy Cath - całkiem zatraconą w świecie Simona Snowa. Jej siostra jest przeciwieństwem - często pije, ciągle wychodzi ze swoją przyjaciółką. Cath ma współlokatorkę Reagan. Obie mocno kochają książki.

  Mimo że tak różne, dziewczyny są nierozłączne. Gdy bliźniaczki rozpoczynają naukę w college’u, ich drogi się rozchodzą – Wren nie chce już mieszkać z siostrą. Cath musi opuścić swój bezpieczny świat i stawić czoła rzeczywistości. Na swojej drodze spotyka Reagan (Cath prędzej dogadałaby się z Marsjaninem niż z nią) i wiecznie uśmiechniętego Levi’ego (czy on kiedyś zrozumie, co to jest przestrzeń osobista?) oraz panią profesor od kreatywnego pisania (która wszelkie fanfiki uważa za plagiaty).

Levi jest spokojną osobą, która od razu podbiła moje serce. Uwielbiam absolutnie każdą postać, która wyszła spod pióra Rowell - dobrze znanej autorki Eleonory i Parka. Jednakże każdy bohater jest wyjątkowy - Cath miewa napady paniki, Wren z czasem ciągle wychodzi na imprezy, Reagan jest od Cath starsza, i pracuje, ale nie przeszkadza to ,żeby starała się zaprzyjaźnić z Cath. Levi - on jest idealny.

 „Fangirl” to opowieść o przyjaźni wbrew różnicom i o trudnej sztuce dojrzewania. To historia o ludziach, którzy kochają książki tak bardzo, że stają się one ich całym światem. 

Ale nie licząc bohaterów, których wypisałam powyżej są też tacy, znacznie bardziej irytujący od ludzi szeleszczących papierkami od cukierków. Tym idealnym przykładem jest Nick - chłopak, który nie potrafi samodzielnie napisać jednego małego tekstu na zajęcia z pisania z panią Piper. Dlaczego? Bo nie potrafi. A dlaczego nie potrafi? Bo mu się nie chce. 

Porównując tę książkę do Eleonory i Parka wypadła słabo. Już sam fakt, że pierwsza książka była słaba to co dopiero druga? Bohaterów polubiłam, ale wędrówkę przez tę książkę przez 2 miesiące nie za bardzo mi się spodobała. Bo tu nie chodzi o jej grubość tylko o świat. Dla gimnazjalistki takiej jak ja wydaje się sztuczny i nie prawdziwy. 

Kim jest fangirl? Jeśli nią jesteś, to wiesz. Jeśli nią nie jesteś, nie zrozumiesz.

Ja na pewno nie jestem Fangirl. Nie mam żadnego ulubionego fandomu, nie piszę nie wiadomo ile fanfiction, ani nie mam wszystkich wydań tych samych książek. Moją naturę do książek można nazwać mianem podróżnika - przeczytam ok, ale idę po kolejną. Wolę nie przywiązywać się do bohaterów gdyż wiem, że w końcu przyjdzie taki moment, że autor złamie mi serce kończąc pisać daną serię czy trylogię co jest niezwykle dla mnie bolesne. 

Czyli podsumowując. Fangirl Rainbow Rowell nie jest ani dobrą książką ani złą. Jest po środku. Widziałam i słyszałam recenzję, które głoszą iż ta książka jest wręcz idealna. Ale nie dla mnie. Dla mnie jest sztuczna i nie prawdziwa. Nie zasługuje na tyle zachodu. Nie wiem dlaczego każdy wychwala ją nad niebiosa, każda osoba która twierdzi inaczej jest hejtowana. 

Czyli: świat mi się w tej książce nie podobał i na pewno do niego nie wrócę. To jest książka w stylu przygoda na jedną noc zakładając, że noc ma 48 godzin, a my na drugi dzień nie musimy nigdzie jechać. I że mamy duży, pyszny kubek parującej oraz gorącej kawy. Ostateczna ocena: 7,6/10p. A jakie jest wasze zdanie na ten temat?

niedziela, 4 października 2015

Moja mroczna strona.

Corleone w spódnicy, mafia, honor i przygoda! Doskonała wizja przyszłości, świetnie skonstruowany świat i dużo... czekolady!
Akcja serii rozpoczyna się w 2083 roku w zdewastowanym Nowym Jorku. Czekolada i kawa są nielegalne, produkowane i dystrybuowane przez mafijne rodziny, które miasto podzieliły na swoje dystrykty. Papier jest trudno osiągalny, a woda racjonowana.
Główna bohaterka Anya, niezwykle przebojowa 16-latka, córka największego bossa czekoladowego, zostaje wplątana i oskarżona o otrucie swojego chłopaka smakołykami czekoladowymi produkowanymi przez jej rodzinę.
I tom „czekoladowej” trylogii.


 Dzisiaj zabiorę się za powieść, która jest w połowie wychwalana (tej mniejszej) i w połowie mieszana z błotem.

Moim zdaniem ta książka jest naprawdę dobra. Nie rozumiem dlaczego jest aż tak znielubiana. Osobiście zaznaczyłam fragmenty. Jeden z nich teraz przytoczę.
Lepiej jest wiedzieć za dużo niż za mało.
 Podchodząc powoli do sedna recenzji najpierw opowiem Wam fabułę.
Jest dziewczyna imieniem Ania. Mieszka w kraju w którym czekolada i kawa są zabronione. Straciła rodziców na różne sposoby. Jej babcia jest stara i przytrzymywana przy życiu przez maszyny. Ma starszego brata i młodszą siostrę. Jest uczennicą. Pewnego feralnego dnia zostaje skazana na wywóz na Wyspę Wolności czyli do zakładu karnego.  Powodem tego wyjazdu jest czekolada. Zostaje wyrzucona ze szkoły, ale w między czasie w szkole znajduje swoją miłość. I zostaje odesłana znowu do zakładu karnego.

Możesz stać z boku i przeżyć życie, będąc zależnym od decyzji innych ludzi. Albo możesz być przywódcą i podejmować te decyzje.
 Powieść jest napisana w pierwszoosobowej narracji co powinno nam dać się wczuć w sytuację dziewczyny. Niebanalny pomysł i ciekawe mafijne rozwiązania.
Interes jest zawsze sprawą osobistą.
Główna bohaterka wydała się być papierowa, bez uczuć. Ciężko się było wczuć w jej postać. Ale dla mnie łatwo. Zachowanie bohaterów jest przypadkowe przez co nie czuć w niej jakiejkolwiek spójności. Autorka miała ciekawy pomysł, ale nie wiedziała, jak dobrze go wcielić w życie. Niestety trochę zawiodłam się na Mojej mrocznej stronie, jednak mimo wszystko chętnie sięgnę po kolejne tomy tej trylogii.
Przyjaciel jest lojalny, dopóki cię nie zdradzi. A potem nie powinieneś już  nigdy mu ufać.
Ocena ostateczna? Myślę, że 5/10p. Z wielką chęcią sięgnę po kolejne tomy, ale za długo zwlekałam z napisaniem recenzji więc teraz ciężko było mi pisać. Przepraszam za tę gafę.

sobota, 3 października 2015

Medyczny tag książkowy

1. Anestozjologia - książka tak nudna, że prawie cię uśpiła.

Bardzo dobrze znani mi i Wam "Krzyżacy" Sienkiewicza. 
Po prostu nie dałam rady tego przeczytać. Tak, tak.
Przyznaję się. Wiem, moja wina, że jej nie 
przeczytałam. 


 
 2. Diagnoza - smutna książka.
"Gwiazd naszych wina". Na pewno to. Pod koniec ryczałam,
jakbym kroiła cebulę. Bardzo polubiłam Gusa i jego metafory,
 ale niestety zawładnęła siła wyższa.





 3. Zawał - książka z nagłym zwrotem akcji.
Na 100% będzie to "Wybrani". Tam aż kipi i gwiżdże od 
zwrotów akcji. Tyle tam się dzieje!




  
4. Dentysta - książka której szczerze nie lubisz.
To na pewno będzie "Życie Pi" . Po prostu nie widzę nic w
tym ciekawego. Nie wiem co inni w niej widzą, ale ja jestem
dla niej na nie! Wielkie gigantyczne nie!


 
5. Panie doktorze! Straciliśmy pacjenta... - książka z zupełnie niespodziewaną śmiercią. 
Tutaj na pewno umieszczę "Finale" Becci Fitzpatrick. 
Uśmierciła moją ulubioną postać! Nie powiem Wam
bo będzie spoiler :c 


 
 6. Operacja - książka podczas której wstrzymywałaś oddech ze zdenerwowania i napięcia.
Na pewno była to "Złodziejka książek". Nie tylko spodobała mi się fabuła, ale też w jaki sposób została zapisana. Serdecznie polecam!



 
7. Pobieranie krwi - krwawa książka!
"Carrie" Stephena Kinga. Nie dość, że nudne to jeszcze z mieszanką krwi. Specjalnie mnie nie zaciekawiła, ale też nie mam zamiaru jej dalej czytać.




8. Komu lekarstwo? - Książka z gorzkim zakończeniem.
Na pewno tu trafi "Eleonora i Park". Końcówka mnie TOTALNIE rozczarowała. Miałam nadzieję, że jeszcze ze sobą będą utrzymywać kontakt, ale tak się nie stało z czego jestem wielce zawiedziona.




9. Zawroty głowy - książka ze świetnym wątkiem miłosnym.
"Larista". Zdecydowanie ona. Po prostu ją kocham <3 Nie ma
siły, abym ją oddała. Nie dość, że świetna to jeszcze pierwsza z romansu jaki przeczytałam <3




10. Rozprzestrzeniająca się zaraza, czyli kogo otagujesz?
Ja otaguję Anitę z Book Reviews, Michalinę z Książkowy świat oraz Tetianę z Books World :)
 





piątek, 28 sierpnia 2015

Galop ’44


Mikołaj w przedziwny sposób trafia ze współczesnej Warszawy w sam wir dramatycznych wydarzeń powstania warszawskiego. Jego starszy brat Wojtek decyduje się na podróż, która zakończy się kilkadziesiąt lat wcześniej, aby wydostać Mikołaja z powrotem. W walczącej Warszawie chłopcy poznają na przemian smak zwycięstwa i gorycz porażki, dowiadują się, czym jest męstwo, prawdziwa przyjaźń i wielka miłość. 

Akcja dzieje się między rokiem 1944, a przyszłością. W rocznicę powstania rodzice wysyłają swoich synów - Mikołaja i Wojtka na wystawę poświęconą temu wydarzeniu. Oni choć wychowani w patriotycznych warunkach jako dzieci  - dla jednego z nich jest to ważne, a dla drugiego chłopaka - nie. Dla niego to ta sama uroczystość, a dla Mikołaja, który się nie przejmuje, że znajomi z klasy go zobaczą to jest ważne. Wojtek odwrotnie - bardzo przejmuje się swoim wyglądem, gadżetami elektronicznymi niż uczuciami patriotycznymi. Z chęcią pozbywa się Mikołaja, a sam idzie oglądać kolejny raz z rzędu kronikę. Wszystko po to żeby ukryć się przed znajomymi. Nagle w filmie ukazuje się bluza jego brata. Ale to nie możliwe, gdyż jest XXI wiek! W między czasie Mikołaj udaje się na kanały, które bardzo lubi. Co roku się nimi przechadza. Ale to nie są zwykłe kanały, gdyż przechodzi się nimi do powstania. 

Kilka dni akcja dzieje się w roku 1944 i teraźniejszością. Wojtek poznaje miłość swojego życia i niestety wie, że jego wybranka zginie w powstaniu. Jest to niestety ciężka prawda. Na końcu drogi powracają do teraźniejszości i doceniają na każdym kroku wyczyny powstańców. Ich nastawienie do patriotyzmu się wzmacnia i zwiększa na każdym kroku.

Sięgnęłam po nią bo wydawała mi się inna niż reszta książek. Nie tylko po tytule, ale też po jej treści. Już samo to, że jest o powstaniu jest niezwykłe.

Wojtek - jak mógł się wstydzić swojego patriotyzmu?! Przecież to najważniejsze w miłości do kraju! Ale jednak jak zaczął doceniać co  robili patrioci zmienił swoje zdanie. Przede wszystkim zmienił swoje nastawienie. Ale odniosłam wrażenie, że to się w nim długo nie utrzyma.
Mikołaj - ten od początku był patriotą. Widać to po nim. Nie obchodzi go co inni powiedzą. Tak się powinien zachowywać Wojtek, który jest od niego starszy!

Ogólnie książka mi się podobała. Była świetna! Takich książek o tej tematyce nie ma dużo. Daję jej gigantyczne 10 na 10 możliwych. To powinna być jako  lektura szkolna. Ale nią nie jest. I szkoda. Ale to tylko moje zdanie. Jestem ciekawa jakie jest Wasze zdanie na temat tej książki. Czytaliście ją? Czytacie? Macie zamiar przeczytać? Napiszcie w komentarzu Wasze zdanie na jej temat.

niedziela, 19 lipca 2015

Angelfall 1. Opowieść Penryn o końcu świata.

Ziemię ogarnęły ciemności. Państwa upadły, szpitale, szkoły i urzędy stoją puste, nie działają komórki. Za dnia na ulicach rządzą brutalne gangi, ale kiedy zapada mrok wszyscy wracają do kryjówek, kryjąc się przed grozą Najeźdźców. Anioły. Niektóre piękne, inne jakby wyjęte z najgorszych koszmarów, a wszystkie nadludzko potężne. Przez wieki uważaliśmy je za swoich stróżów, teraz okazały się agresorami siejącymi śmierć. Dlaczego zstąpiły na ziemię? Z czyjego rozkazu? Jaki mają plan? Czy ludzie zdołają im się przeciwstawić?

Na początku poznajemy Penryn, młodą nastolatkę, która niesie na sobie brzemię opieki nad niepełnosprawną siostrą i chorą psychicznie matką w czasie apokalipsy. Już po pierwszych stronach książki bohaterka wydaje się być zdekoncentrowana. Bardzo się denerwuje zwłaszcza gdy spotyka archanioła Rafaela. Rodzina bohaterki obserwuje walkę między dwoma aniołami co prowadzi do zwrócenia na siebie uwagi. W następnych rozdziałach jest ona nieufna względem Rafaela. Miłość Penryn do siostry i matki. Książka jest świetna, dobrze napisana, na początku nudna, ale potem akcja się rozkręca. Zawiera w sobie deszczyk grozy co jest pozytywne. Zakończenie szybko się czyta, ale jest troszkę szokujące. Nie zaspojleruję Wam, bo tę książkę każdy powinien przeczytać. Mam nadzieję, że się Wam spodoba. A jakie jest Wasze zdanie na jej temat? 

 ~Koniowata

piątek, 17 lipca 2015

Książę & Gwardzista.

"Książę" pokazuje wydarzenia sprzed eliminacji i pozwala czytelnikowi śledzić młodego władcę od pierwszego dnia ich rozpoczęcia. W drugiej z opowieści przekonamy się, jak płynęło życie Aspena w pałacowych komnatach- i ujrzymy prawdę o świecie gwardzistów, której nigdy nie pozna America...
Czołówka listy bestsellerów The New York Timesa!


 Pierwsza część książki "Książę" :
Poznajemy historię dzień przed Eliminacjami, przyszłego władcy Illei. Maxon wydaje mi się taki... mocno zdenerwowany. Poznajemy jego pierwszą miłość. Nawet w zagrożeniu utarty Daphne zachowywał  etykietę  dworską. A jakie jest Wasze zdanie na temat Maxona?
Druga część książki "Gwardzista":
Tutaj America jest już w pałacu. Aspen dalej żywi do niej miłosne uczucie. Jest to namacalne, że on ją kocha. Ale jednak za nim nie przepadam.
Cała książka, jest spójna, obie części mają swój urok, ale nie zachwycają. Ogólnie to nie jest zbyt ciekawa. Można odnieść wrażenie, że p. Kiera Cass napisała ją dla pieniędzy.  Na końcu książki jest zamieszczony wywiad z autorką, drzewo genealogiczne rodziny Singerów, Schreave oraz Illei. Pełna lista wybranych dziewcząt, lista klas oraz oficjalne playlisty. Jakie jest Wasze zdanie na tenat tej książki?

~Koniowata

środa, 15 lipca 2015

Zniszcz ten dziennik.

Światowy bestseller, którego nakład przekroczył już ponad 2 mln egzemplarzy! To książka inna niż wszystkie, które dotąd widzieliście. To dziennik który pozwala przekształcić destrukcję w kreację, uruchomić wyobraźnię i wyrazić swoje emocje! Wykorzystując pomysłowo, lecz osobliwie zilustrowane szablony, uznana artystka Keri Smith zachęca do dokonywania aktów destrukcji i eksperymentów w dzienniku, aby rozbudzić prawdziwy proces tworzenia. Ideą dziennika jest jego kreatywne „zniszczenie”, „pobrudzenie”, „postarzenie” poprzez dowolną, bardzo osobistą, czasem abstrakcyjną, ale zawsze twórczą interpretację zadań zaproponowanych na jego stronach.

 Polecenia te mogą wydawać się niekonwencjonalne: dziurawienie stron, malowanie dłońmi, zalewanie kawą, zgniatanie kartek czy zabranie dziennika pod prysznic - nie należy jednak rozumieć ich zbyt dosłownie ale jedynie jako podpowiedzi mające na celu wykorzystanie własnej wyobraźni do różnych form artystycznego wyżycia się i utrwalenia swoich stanów ducha, wrażeń i obserwacji z otaczającego świata. Każdy dziennik jest niepowtarzalnym dziełem jego twórcy oddając jego osobowość i postrzeganie rzeczywistości. Spal go! Zniszcz go! Daj kotu do kuwety! To jest pora na pozbycie się negatywnych emocji! Na co czekasz? Nie ma czasu, trzeba go zniszczyć! Keri Smith otworzyła nowy świat książek. Pokazuje, że nie muszą być nudne i zapełnione słowami. To miała być książka dla dzieci, a stała się dla młodzieży. Tu nie ma co się rozpisywać. Więc zachęcam Was do jak najszybszego kupienia i niszczenia :)

~Koniowata