wtorek, 1 grudnia 2015

Listopad 2015 | TBR (Grudzień)

This is the end... koniec listopada! A co za nim idzie? Podsumowanie miesiąca :) 

Co przeczytałam?  
  •  Kamienie na szaniec
  Buu słabo! Ale za to zaczęłam Dary Anioła :) Nie jestem zadowolona, bo udało mi się przeczytać tylko lekturę szkolną :/ Ale... biorę udział w BookAThonie więc niedługo (dzisiaj lub jutro) ukaże się post o nim :) 
Ale... co kupiłam? 
  • Trylogia "Ostatnia spowiedź"
Hehe. Tak mało. No nic. 
TBR
Co teraz będę czytać?
  • Dary anioła. Miasto kości (kończę)
  • Nigdy nie gasną
  • Przez burze ognia
  • love, rosie
  • Oddam Ci słońce
  • Klątwa złotego smoka
A jutro pokaże się mój TBR na BookAThon :)     
    

niedziela, 1 listopada 2015

Czytelnicze Nawyki TAG

Hej hej :) Na 1 listopad, aby powitać kolejny miesiąc przychodzę do Was z kolejnym tagiem :) 


Czytelnicze Nawyki TAG

 1. Czy masz w domu konkretne miejsce do czytania?

Hmmm... raczej nie :) O ile nie licząc małej klitki między łóżkiem, a biurkiem :) Tam się najczęściej zaszywam :3
2. Czy w trakcie czytania używasz zakładek czy przypadkowych świstków papieru?

Jeśli wiem, że przerywam na moment to wkładam byle co. Ale jeśli z góry zakładam, że nie chce mi się czytać, że książka mi się znudziła - używam zakładki :) 

3. Czy możesz po prostu skończyć czytać książkę? Czy musisz dojść do końca rozdziału lub okrągłej liczby stron?

Ja książką muszę się zmęczyć. Musi mi się odechcieć jej czytać, ale na drugi dzień po nią sięgam. Nie odczuwam potrzeby, aby dojść do kolejnego rozdziału lub okrągłej liczby stron :)
4. Czy pijesz albo jesz w trakcie czytania?

A to zależy gdzie jestem i w jakim momencie. Gdy jestem w domu robię wszystko z książką tzn. czytam i robię czynności przez co wyglądam jak zombie :) Jeśli jestem na korytarzu to tylko jem. Nigdy nie piję. Jeśli w autobusie lub na zewnątrz - nie czytam wtedy :)
5. Czy jesteś wielozadaniowa? Potrafisz oglądać film lub słuchać muzyki w trakcie czytania?

Nigdy nie oglądam filmu gdy czytam. Muzykę słucham wtedy, gdy pasuje mi do książki/rozdziału. Nigdy inaczej.

6. Czy czytasz jedną książkę czy kilka na raz?

A to już zależy, zależy. Aktualnie zaczętych mam 5 książek niezwiązanych z moim TBR na ten miesiąc.

7. Czy czytasz w domu czy gdziekolwiek?

W domu najczęściej - rzadziej w autobusie. Wyobraźcie sobie dziewczynę wsiadającą do autobusu z wielkim stojącym pionowo do pasa pudłem. Odpowiedź nasuwa się sama.

8. Czytasz na głos czy w myślach? 
   
Zdecydowanie w myślach. Wyjątkiem jest gdy się czegoś uczę. Wtedy na głos :)

9. Czy czytasz na przód, poznając zakończenie? Pomijasz fragmenty?

Gdy mam już w rękach świeżą, pachnącą książkę prosto z księgarni i nie wiem o co w niej chodzi - robię sobie spoilery i czytam zakończenie. Nigdy nie pomijam fragmentów. To mi burzy całe wyobrażenie i potem ciężko jest się połapać.

10. Czy zaginasz grzbiety książek?

Nie, nie i zdecydowanie nie! No chyba, że chodzi o podręczniki - ich nie nazywam książkami, choć mają taką formę.   Czyli: nigdy nie zaginam!

A jakie są odpowiedzi Wasze na ten tag? Czy mamy podobne? A może inne? Piszcie w komentarzach :) 

piątek, 30 października 2015

Październik 2015 | TBR (Listopad)

Witam, witam osoby na blogu! Jak się domyślacie z tytułu dzisiaj podsumowanie miesiąca! Czyli zaczniemy od tego co przeczytałam :) 


Mniej, więcej tak to się prezentuje. Marny wynik prawda? Mogło być lepiej. Ale nie jest. 
Ogólnie nie jestem zadowolona z tego stosu, ponieważ oczekiwałam, że będzie lepszy. A co kupiłam?


No to może przejdę do mojego TBR na listopad.

TBR
Jak zapewne się domyślacie, nakupowałam książek i nie mogę ogarnąć, które z nich przeczytam. Więc na ten miesiąc wybrałam listę:





  • 1) Kamienie na szaniec 
  • 2) Dary anioła. Miasto kości.
  • 3) Dzień, w którym umarłam
  • 4) Wybrani
  • 5) Wyścig śmierci  

I wy mi świadkiem, abym to przeczytała. Żebym dodała te recenzje. I nie zapomniała jakie książki wybrałam.

A jakie książki mi polecacie? Znacie coś ciekawego, godnego mojej uwagi? Coś co jest wyjątkowe, ale nie zanudza?

Piszcie w komentarzach.

środa, 14 października 2015

Sierpień 2014 | TBR (Wrzesień)

Hej hej :* Ten miesiąc zaowocował nowymi książkami, oraz dobrym wynikiem czytelniczym :) Co przeczytałam, z czego jestem zadowolona i dumna oraz co nowego zobaczyłam :) Zapraszam :) 

Pierwsza książka, która pojawiła się na tym blogu to były Igrzyska śmierci a dokładniej 08.05.2015 :) Jako, że była jedyną recenzją w maju nie opłacało mi się robić Wrap up na jej temat.  

Kolejną powieścią napisaną przez tę samą autorkę było W pierścieniu ognia. Ale nie napisałam tej recenzji w sierpniu tylko 11.06.2015. Taka moja wersja leniwej mnie postanowiła założyć bloga i o nim zapomnieć po miesiącu, a dokładniej leniuchowałam w lipcu. Wtedy cicho, głucho zero śladu życia. Dopiero w sierpniu zaczęłam zalewać Was recenzjami. 

A dokładniej:
- Kosogłos; 
- Rywalki; 
- Dom tajemnic; 
- Elita.

Czyli podsumowując! Jestem zadowolona z tych miesięcy (oprócz lipca) oraz przeczytanych książek. A jak wy oceniacie mój wynik? 

Zemsta czarownicy. Kroniki Wardstone 1.

Thomas Ward, siódmy syn siódmego syna, zostaje oddany do terminu u miejscowego stracharza. Praca jest ciężka, mistrz surowy, tak więc wielu wcześniejszych uczniów nie podołało trudom nauki.
Thomas musi się nauczyć przepędzać duchy, poskramiać czarownice i więzić boginy. Kiedy jednak niechcący uwalnia Mateczkę Malkin, najgorszą wiedźmę w Hrabstwie, zaczyna się koszmar...  

Książka jest lekka, miła do czytania oraz przyjemna. Przez małą wielkość bez trudu włożymy ją do torby/plecaka. 

Poznajemy młodego Thomasa - siódmego syna siódmego syna. Tak jak każdy z jego braci musi odnaleźć pracę, założyć rodzinę i wyprowadzić się z farmy. Lecz dla Toma Warda praca jest już zapewniona - zostanie stracharzem, człowiekiem, który nie ma przyjaciół jest omijany na wszelkie sposoby oraz mało lubiany. Jego zadaniem będzie łapanie wszelkich istot, które czarują oraz zmieniają postać na tym świecie.
Jest to nie tylko odpowiedzialna praca, ale również ryzykowna. Młody chłopak już podczas nauki ma styczność z najgorszą z najgorszych czarownic czyli - Mateczkę Malkin.

Po przeczytaniu tej jakże miłej powieści, miałam wrażenie, że zaraz wyskoczy jakiś bogin lub czarownica i mnie zaatakuje. Hehe. Ale tylko przez 3 godziny. Od samego początku książka mnie nudziła, dopiero po przeczytaniu mniej, więcej połowy zaczęło się coś dziać i nie mogłam się oderwać. Wyraźnie w oczy rzuciło mi się podobieństwo do takich cykli jak „Septimus Heap” i „Zwiadowcy” co w żadnym wypadku nie jest plusem, tylko wadą. 


Książka okazała się ekscytująca już od samego początku, a narastający przebieg wydarzeń sprawiał, że nie sposób było się od niej oderwać.


„Zemstę czarownicy” polecam osobom pragnącym poczytać właśnie takich historii, nie obiecuję, że wam się spodoba. Mimo, że w moich oczach pierwsza część wypadła słabo, to kolejną przeczytam jeśli znajdę czas i ochotę mimo, że jest ona kierowana do młodszych czytelników. 

piątek, 9 października 2015

Fangirl.

Wren i Cath to siostry bliźniaczki „podobne” do siebie jak ogień i woda. Wren chce w życiu spróbować wszystkiego. Lubi imprezować, randkować i poznawać nowych ludzi. Cath woli siedzieć w ich wspólnym pokoju i pisać fanfiction do książki, która zawładnęła całym jej światem. Jest fanką nastoletniego czarodzieja Simona Snowa. Wróć! Jest Prawdziwą Fanką, która… ma swoich własnych fanów, bo pisze fanfiki o Simonie.

 Poznajemy Cath - całkiem zatraconą w świecie Simona Snowa. Jej siostra jest przeciwieństwem - często pije, ciągle wychodzi ze swoją przyjaciółką. Cath ma współlokatorkę Reagan. Obie mocno kochają książki.

  Mimo że tak różne, dziewczyny są nierozłączne. Gdy bliźniaczki rozpoczynają naukę w college’u, ich drogi się rozchodzą – Wren nie chce już mieszkać z siostrą. Cath musi opuścić swój bezpieczny świat i stawić czoła rzeczywistości. Na swojej drodze spotyka Reagan (Cath prędzej dogadałaby się z Marsjaninem niż z nią) i wiecznie uśmiechniętego Levi’ego (czy on kiedyś zrozumie, co to jest przestrzeń osobista?) oraz panią profesor od kreatywnego pisania (która wszelkie fanfiki uważa za plagiaty).

Levi jest spokojną osobą, która od razu podbiła moje serce. Uwielbiam absolutnie każdą postać, która wyszła spod pióra Rowell - dobrze znanej autorki Eleonory i Parka. Jednakże każdy bohater jest wyjątkowy - Cath miewa napady paniki, Wren z czasem ciągle wychodzi na imprezy, Reagan jest od Cath starsza, i pracuje, ale nie przeszkadza to ,żeby starała się zaprzyjaźnić z Cath. Levi - on jest idealny.

 „Fangirl” to opowieść o przyjaźni wbrew różnicom i o trudnej sztuce dojrzewania. To historia o ludziach, którzy kochają książki tak bardzo, że stają się one ich całym światem. 

Ale nie licząc bohaterów, których wypisałam powyżej są też tacy, znacznie bardziej irytujący od ludzi szeleszczących papierkami od cukierków. Tym idealnym przykładem jest Nick - chłopak, który nie potrafi samodzielnie napisać jednego małego tekstu na zajęcia z pisania z panią Piper. Dlaczego? Bo nie potrafi. A dlaczego nie potrafi? Bo mu się nie chce. 

Porównując tę książkę do Eleonory i Parka wypadła słabo. Już sam fakt, że pierwsza książka była słaba to co dopiero druga? Bohaterów polubiłam, ale wędrówkę przez tę książkę przez 2 miesiące nie za bardzo mi się spodobała. Bo tu nie chodzi o jej grubość tylko o świat. Dla gimnazjalistki takiej jak ja wydaje się sztuczny i nie prawdziwy. 

Kim jest fangirl? Jeśli nią jesteś, to wiesz. Jeśli nią nie jesteś, nie zrozumiesz.

Ja na pewno nie jestem Fangirl. Nie mam żadnego ulubionego fandomu, nie piszę nie wiadomo ile fanfiction, ani nie mam wszystkich wydań tych samych książek. Moją naturę do książek można nazwać mianem podróżnika - przeczytam ok, ale idę po kolejną. Wolę nie przywiązywać się do bohaterów gdyż wiem, że w końcu przyjdzie taki moment, że autor złamie mi serce kończąc pisać daną serię czy trylogię co jest niezwykle dla mnie bolesne. 

Czyli podsumowując. Fangirl Rainbow Rowell nie jest ani dobrą książką ani złą. Jest po środku. Widziałam i słyszałam recenzję, które głoszą iż ta książka jest wręcz idealna. Ale nie dla mnie. Dla mnie jest sztuczna i nie prawdziwa. Nie zasługuje na tyle zachodu. Nie wiem dlaczego każdy wychwala ją nad niebiosa, każda osoba która twierdzi inaczej jest hejtowana. 

Czyli: świat mi się w tej książce nie podobał i na pewno do niego nie wrócę. To jest książka w stylu przygoda na jedną noc zakładając, że noc ma 48 godzin, a my na drugi dzień nie musimy nigdzie jechać. I że mamy duży, pyszny kubek parującej oraz gorącej kawy. Ostateczna ocena: 7,6/10p. A jakie jest wasze zdanie na ten temat?

niedziela, 4 października 2015

Moja mroczna strona.

Corleone w spódnicy, mafia, honor i przygoda! Doskonała wizja przyszłości, świetnie skonstruowany świat i dużo... czekolady!
Akcja serii rozpoczyna się w 2083 roku w zdewastowanym Nowym Jorku. Czekolada i kawa są nielegalne, produkowane i dystrybuowane przez mafijne rodziny, które miasto podzieliły na swoje dystrykty. Papier jest trudno osiągalny, a woda racjonowana.
Główna bohaterka Anya, niezwykle przebojowa 16-latka, córka największego bossa czekoladowego, zostaje wplątana i oskarżona o otrucie swojego chłopaka smakołykami czekoladowymi produkowanymi przez jej rodzinę.
I tom „czekoladowej” trylogii.


 Dzisiaj zabiorę się za powieść, która jest w połowie wychwalana (tej mniejszej) i w połowie mieszana z błotem.

Moim zdaniem ta książka jest naprawdę dobra. Nie rozumiem dlaczego jest aż tak znielubiana. Osobiście zaznaczyłam fragmenty. Jeden z nich teraz przytoczę.
Lepiej jest wiedzieć za dużo niż za mało.
 Podchodząc powoli do sedna recenzji najpierw opowiem Wam fabułę.
Jest dziewczyna imieniem Ania. Mieszka w kraju w którym czekolada i kawa są zabronione. Straciła rodziców na różne sposoby. Jej babcia jest stara i przytrzymywana przy życiu przez maszyny. Ma starszego brata i młodszą siostrę. Jest uczennicą. Pewnego feralnego dnia zostaje skazana na wywóz na Wyspę Wolności czyli do zakładu karnego.  Powodem tego wyjazdu jest czekolada. Zostaje wyrzucona ze szkoły, ale w między czasie w szkole znajduje swoją miłość. I zostaje odesłana znowu do zakładu karnego.

Możesz stać z boku i przeżyć życie, będąc zależnym od decyzji innych ludzi. Albo możesz być przywódcą i podejmować te decyzje.
 Powieść jest napisana w pierwszoosobowej narracji co powinno nam dać się wczuć w sytuację dziewczyny. Niebanalny pomysł i ciekawe mafijne rozwiązania.
Interes jest zawsze sprawą osobistą.
Główna bohaterka wydała się być papierowa, bez uczuć. Ciężko się było wczuć w jej postać. Ale dla mnie łatwo. Zachowanie bohaterów jest przypadkowe przez co nie czuć w niej jakiejkolwiek spójności. Autorka miała ciekawy pomysł, ale nie wiedziała, jak dobrze go wcielić w życie. Niestety trochę zawiodłam się na Mojej mrocznej stronie, jednak mimo wszystko chętnie sięgnę po kolejne tomy tej trylogii.
Przyjaciel jest lojalny, dopóki cię nie zdradzi. A potem nie powinieneś już  nigdy mu ufać.
Ocena ostateczna? Myślę, że 5/10p. Z wielką chęcią sięgnę po kolejne tomy, ale za długo zwlekałam z napisaniem recenzji więc teraz ciężko było mi pisać. Przepraszam za tę gafę.