piątek, 28 sierpnia 2015

Galop ’44


Mikołaj w przedziwny sposób trafia ze współczesnej Warszawy w sam wir dramatycznych wydarzeń powstania warszawskiego. Jego starszy brat Wojtek decyduje się na podróż, która zakończy się kilkadziesiąt lat wcześniej, aby wydostać Mikołaja z powrotem. W walczącej Warszawie chłopcy poznają na przemian smak zwycięstwa i gorycz porażki, dowiadują się, czym jest męstwo, prawdziwa przyjaźń i wielka miłość. 

Akcja dzieje się między rokiem 1944, a przyszłością. W rocznicę powstania rodzice wysyłają swoich synów - Mikołaja i Wojtka na wystawę poświęconą temu wydarzeniu. Oni choć wychowani w patriotycznych warunkach jako dzieci  - dla jednego z nich jest to ważne, a dla drugiego chłopaka - nie. Dla niego to ta sama uroczystość, a dla Mikołaja, który się nie przejmuje, że znajomi z klasy go zobaczą to jest ważne. Wojtek odwrotnie - bardzo przejmuje się swoim wyglądem, gadżetami elektronicznymi niż uczuciami patriotycznymi. Z chęcią pozbywa się Mikołaja, a sam idzie oglądać kolejny raz z rzędu kronikę. Wszystko po to żeby ukryć się przed znajomymi. Nagle w filmie ukazuje się bluza jego brata. Ale to nie możliwe, gdyż jest XXI wiek! W między czasie Mikołaj udaje się na kanały, które bardzo lubi. Co roku się nimi przechadza. Ale to nie są zwykłe kanały, gdyż przechodzi się nimi do powstania. 

Kilka dni akcja dzieje się w roku 1944 i teraźniejszością. Wojtek poznaje miłość swojego życia i niestety wie, że jego wybranka zginie w powstaniu. Jest to niestety ciężka prawda. Na końcu drogi powracają do teraźniejszości i doceniają na każdym kroku wyczyny powstańców. Ich nastawienie do patriotyzmu się wzmacnia i zwiększa na każdym kroku.

Sięgnęłam po nią bo wydawała mi się inna niż reszta książek. Nie tylko po tytule, ale też po jej treści. Już samo to, że jest o powstaniu jest niezwykłe.

Wojtek - jak mógł się wstydzić swojego patriotyzmu?! Przecież to najważniejsze w miłości do kraju! Ale jednak jak zaczął doceniać co  robili patrioci zmienił swoje zdanie. Przede wszystkim zmienił swoje nastawienie. Ale odniosłam wrażenie, że to się w nim długo nie utrzyma.
Mikołaj - ten od początku był patriotą. Widać to po nim. Nie obchodzi go co inni powiedzą. Tak się powinien zachowywać Wojtek, który jest od niego starszy!

Ogólnie książka mi się podobała. Była świetna! Takich książek o tej tematyce nie ma dużo. Daję jej gigantyczne 10 na 10 możliwych. To powinna być jako  lektura szkolna. Ale nią nie jest. I szkoda. Ale to tylko moje zdanie. Jestem ciekawa jakie jest Wasze zdanie na temat tej książki. Czytaliście ją? Czytacie? Macie zamiar przeczytać? Napiszcie w komentarzu Wasze zdanie na jej temat.

niedziela, 19 lipca 2015

Angelfall 1. Opowieść Penryn o końcu świata.

Ziemię ogarnęły ciemności. Państwa upadły, szpitale, szkoły i urzędy stoją puste, nie działają komórki. Za dnia na ulicach rządzą brutalne gangi, ale kiedy zapada mrok wszyscy wracają do kryjówek, kryjąc się przed grozą Najeźdźców. Anioły. Niektóre piękne, inne jakby wyjęte z najgorszych koszmarów, a wszystkie nadludzko potężne. Przez wieki uważaliśmy je za swoich stróżów, teraz okazały się agresorami siejącymi śmierć. Dlaczego zstąpiły na ziemię? Z czyjego rozkazu? Jaki mają plan? Czy ludzie zdołają im się przeciwstawić?

Na początku poznajemy Penryn, młodą nastolatkę, która niesie na sobie brzemię opieki nad niepełnosprawną siostrą i chorą psychicznie matką w czasie apokalipsy. Już po pierwszych stronach książki bohaterka wydaje się być zdekoncentrowana. Bardzo się denerwuje zwłaszcza gdy spotyka archanioła Rafaela. Rodzina bohaterki obserwuje walkę między dwoma aniołami co prowadzi do zwrócenia na siebie uwagi. W następnych rozdziałach jest ona nieufna względem Rafaela. Miłość Penryn do siostry i matki. Książka jest świetna, dobrze napisana, na początku nudna, ale potem akcja się rozkręca. Zawiera w sobie deszczyk grozy co jest pozytywne. Zakończenie szybko się czyta, ale jest troszkę szokujące. Nie zaspojleruję Wam, bo tę książkę każdy powinien przeczytać. Mam nadzieję, że się Wam spodoba. A jakie jest Wasze zdanie na jej temat? 

 ~Koniowata

piątek, 17 lipca 2015

Książę & Gwardzista.

"Książę" pokazuje wydarzenia sprzed eliminacji i pozwala czytelnikowi śledzić młodego władcę od pierwszego dnia ich rozpoczęcia. W drugiej z opowieści przekonamy się, jak płynęło życie Aspena w pałacowych komnatach- i ujrzymy prawdę o świecie gwardzistów, której nigdy nie pozna America...
Czołówka listy bestsellerów The New York Timesa!


 Pierwsza część książki "Książę" :
Poznajemy historię dzień przed Eliminacjami, przyszłego władcy Illei. Maxon wydaje mi się taki... mocno zdenerwowany. Poznajemy jego pierwszą miłość. Nawet w zagrożeniu utarty Daphne zachowywał  etykietę  dworską. A jakie jest Wasze zdanie na temat Maxona?
Druga część książki "Gwardzista":
Tutaj America jest już w pałacu. Aspen dalej żywi do niej miłosne uczucie. Jest to namacalne, że on ją kocha. Ale jednak za nim nie przepadam.
Cała książka, jest spójna, obie części mają swój urok, ale nie zachwycają. Ogólnie to nie jest zbyt ciekawa. Można odnieść wrażenie, że p. Kiera Cass napisała ją dla pieniędzy.  Na końcu książki jest zamieszczony wywiad z autorką, drzewo genealogiczne rodziny Singerów, Schreave oraz Illei. Pełna lista wybranych dziewcząt, lista klas oraz oficjalne playlisty. Jakie jest Wasze zdanie na tenat tej książki?

~Koniowata

środa, 15 lipca 2015

Zniszcz ten dziennik.

Światowy bestseller, którego nakład przekroczył już ponad 2 mln egzemplarzy! To książka inna niż wszystkie, które dotąd widzieliście. To dziennik który pozwala przekształcić destrukcję w kreację, uruchomić wyobraźnię i wyrazić swoje emocje! Wykorzystując pomysłowo, lecz osobliwie zilustrowane szablony, uznana artystka Keri Smith zachęca do dokonywania aktów destrukcji i eksperymentów w dzienniku, aby rozbudzić prawdziwy proces tworzenia. Ideą dziennika jest jego kreatywne „zniszczenie”, „pobrudzenie”, „postarzenie” poprzez dowolną, bardzo osobistą, czasem abstrakcyjną, ale zawsze twórczą interpretację zadań zaproponowanych na jego stronach.

 Polecenia te mogą wydawać się niekonwencjonalne: dziurawienie stron, malowanie dłońmi, zalewanie kawą, zgniatanie kartek czy zabranie dziennika pod prysznic - nie należy jednak rozumieć ich zbyt dosłownie ale jedynie jako podpowiedzi mające na celu wykorzystanie własnej wyobraźni do różnych form artystycznego wyżycia się i utrwalenia swoich stanów ducha, wrażeń i obserwacji z otaczającego świata. Każdy dziennik jest niepowtarzalnym dziełem jego twórcy oddając jego osobowość i postrzeganie rzeczywistości. Spal go! Zniszcz go! Daj kotu do kuwety! To jest pora na pozbycie się negatywnych emocji! Na co czekasz? Nie ma czasu, trzeba go zniszczyć! Keri Smith otworzyła nowy świat książek. Pokazuje, że nie muszą być nudne i zapełnione słowami. To miała być książka dla dzieci, a stała się dla młodzieży. Tu nie ma co się rozpisywać. Więc zachęcam Was do jak najszybszego kupienia i niszczenia :)

~Koniowata

wtorek, 14 lipca 2015

Carrie.

Carrie White jest inna niż jej rówieśnicy. Nie chodzi na prywatki, nie interesują się nią chłopcy, stanowi obiekt kpin i docinków. Matka – religijna fanatyczka – za wszelką cenę usiłuje uchronić ją przed grzechem. Pewnego razu Carrie się jednak buntuje i idzie na szkolny bal. Gdy tam pada ofiarą okrutnego żartu, rozpętuje się piekło... dziewczyna jest telekinetką o olbrzymiej mocy, której postanawia użyć, by zemścić się na prześladowcach. Ci, którzy ją dręczyli, gorzko tego pożałują.

Carrieta White jest telekinetyczką (TK). Kolejne dzieło Stephena Kinga. Polowałam na nią długo i nie żałuję! To jest taki bardziej horror jak dla mnie. Jej matka jest "zapaloną" chrześcijanką. Traktuje Carrie jak "diabelskie nasienie". To jest taka bardziej inna sytuacja niż ta, którą do tej pory znałam. Odnoszę wrażenie, że nie jest napisana na przykładzie innej książki. Ona przesiąkuje oryginalnością. Dzisiaj krótko i na temat bo nie mam czasu pisać.

~Koniowata 

poniedziałek, 13 lipca 2015

Szeptem

Czasem zdarza się miłość nie z tego świata. Naprawdę nie z tego świata…
Patch jest tajemniczy i zabójczo przystojny. Nic dziwnego, że szesnastoletnia Nora uległa jego urokowi. Niemal natychmiast w jej życiu zaczęły dziać się rzeczy, których nie da się wytłumaczyć. Chyba że…
Chyba że ktoś wie, że znalazł się w samym środku bitwy. Bitwy, którą od wieków toczą Upadli z Nieśmiertelnymi. O Twoje życie.

Ale cicho sza… Są tajemnice, o których mówi się tylko szeptem. 


Książka jest genialna. Autorka miała wspaniały pomysł. Jednak słowa takie jak chewasz czy upadłe anioły nie przydadzą się (niestety) w szkole. Akcja jest dobrze rozwinięta, ciekawie napisana. W formie pamiętnika - czyli mojej ulubionej. W 2 dani 15 rozdziałów? To się jeszcze u mnie nie zdarzyło. To pokazuje, że naprawdę potrafi wciągnąć w ten zaczarowany świat. Poznając świat Nory byłam coraz bardziej zdziwiona, że taka książka w życiu mi do rąk nie wpadła. Bohaterka wiodła niebezpieczne życie od czasu pojawienia się tajemniczego Patcha i  Elliota oraz Jamesa. James wydawał się szczególnie zamknięty w sobie, a Elliot zbyt natarczywy względem Nory. Vee była zbyt chętna do wszystkiego. Książka mnie najbardziej zdziwiła jak się cała piątka włamała do szkoły i się bawili w chowanego. Ale jak ją poznacie to będziecie wiedzieć dlaczego.

~Koniowata 

sobota, 11 lipca 2015

Jutro 3. W objęciach chłodu.

Po powrocie z wakacji Ellie i jej przyjaciele odkrywają, że ich kraj został zaatakowany przez nieznanego wroga. Początkowo ukrywają się w Piekle - niedostępnym miejscu w górach, później stają do walki.
Trzecia część rozpoczyna się w momencie, gdy grupa nie może otrząsnąć się z szoku: udało im się przeprowadzić spektakularny atak, ale po powrocie do Piekła odkryli, że jeden z ich przyjaciół zginął. Krąg nieprzyjaciół się zacieśnia. Jedyną nadzieją może być tylko pomoc z zewnątrz.


Książka jest ciekawa. Zaczęłam czytać kolejną część, ale nie jest tak dobra jak ta. Na początku była nudna jak trawa. Czyli bardzo. Potem było supi. Bardzo supi. Pomagała mi czytać moja kotka Luna. Nie tylko przeszkadzała, ale też odpoczywała przy mnie. To co ona  robiła było uspokajające. I kochane. Czytałam wiele książek, ale nie jest tak dobra jak niektóre. Okładka jest nawet ładna. Ale nie zachwycająca. Taka w miarę. Słowa są w sam raz, którymi autor chce przekazać treść dla młodzieży. Słownictwo  ładnie ubrane w wydarzenia bohaterów. Ciekawa, ale szału nie ma. No cóż - takie życie.

~Koniowata