Córka Laguny

Jedynie ktoś, kto otarł się o śmierć, może spojrzeć za zasłonę światów…
Koniec XIX wieku – czas rozumu i triumfu logiki nad porywami serca, era postępu. Jednak przyszłość Wenecji, maluje się w ciemnych barwach. Wezbrane wody kanałów grożą zatopieniem najpiękniejszego z miast.
Wśród najtęższych umysłów, które debatują jak zapobiec katastrofie, są również rodzice dwunastoletniej Teodory. Nikt z przybyłych do miasta uczonych nie wątpi, że zacne grono szybko znajdzie naukowe rozwiązanie problemu. I nikt z nich nie wie, że takiego rozwiązania nie ma…
Wenecja żyje podwójnym życiem, łączy dwa odmienne światy. Ten drugi – w którym gromady duchów patrolują uliczki, syreny plotkują, a bibliotekarze zamieniają się w koty, widzialny jest tylko dla nielicznych. Wśród wybrańców jest Teodora, dziecko z przepowiedni, dziewczynka, która otarła się o śmierć… Tylko Teo, swobodnie przekraczająca granicę światów, może rzucić wyzwanie szukającej pomsty złej istocie i ocalić Wenecję przed zagładą.

No dobra. W końcu muszę napisać tę recenzję! No to do roboty :) Poznajemy główną bohaterkę - Teo (Teodorę), która jest adoptowana. Ma różne ciekawe przygody. Okładka jest śliczna (zwłaszcza kot ze skrzydłami). Książka wciąga od pierwszej strony. Jest napisana w stylu a`la legenda, czyli ma w sobie ziarno prawdy. To w końcu Wenecja jest :D

Gdy szczury uciekną z miasta, zważcie sami. A książki się zamkną pod lwimi łapami. Wtedy czarnej śmierci ożyją nasiona, A dawny wróg znów podniesie się z kolan. - Starodawna wenecka przepowiednia zamieszczona w książce. A właściwie fragment. Wtedy Czarnej Śmierci ożyją nasiona - czas dżumy. Bo wiemy, że Czarna Śmierć to dżuma. Czyli ludzie będą umierać. Książka polecana od wieku +11. Choć dostałam ją 3 lata temu lubię do niej wracać.

Gdzie nasz Syn Uczony? Kimże Zaginiona Dziecina Laguny spod fal wyniesiona, 
Aby nas ocalić od zdrajcy knowania?
Wiedza ta w Kościanym Sadzie tkwi schowana.

~Koniowata